Przetwarzanie danych osobowych klienta przez bank (np. w związku ze spłatą kredytu) musi mieć podstawę legalizującą. Jednym z możliwych rozwiązań jest zgoda osoby, której dane dotyczą – czyli świadome i dobrowolne przyzwolenie na przetwarzanie danych w określonym celu.
Odpowiedź "za jego pisemną zgodą." jest uznana za poprawną w konstrukcji tego pytania, ponieważ forma pisemna pozwala bankowi w sposób jednoznaczny udokumentować fakt udzielenia zgody i jej zakres (co jest istotne przy sporach lub kontroli). W praktyce obsługi klienta często spotyka się formularze zawierające zgody, a podpis klienta stanowi dowód ich udzielenia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne w logice pytania:
- "za jego ustną zgodą." – forma ustna jest trudniejsza do wykazania i może rodzić spory dowodowe; w realnych procedurach instytucje zwykle dążą do utrwalenia zgody.
- "za zgodą współmałżonka." – zgoda na przetwarzanie danych dotyczy osoby, której dane dotyczą; współmałżonek nie zastępuje tej osoby w typowej sytuacji obsługi kredytu.
- "za zgodą jego pracodawcy." – pracodawca nie jest uprawniony do wyrażania zgody za klienta w odniesieniu do jego danych przetwarzanych przez bank.
W przygotowaniu do egzaminu warto pamiętać o rozróżnieniu: zgoda jest tylko jedną z możliwych podstaw przetwarzania i powinna być konkretna (cel, zakres). W wielu procesach finansowych i administracyjnych dane są przetwarzane również z innych powodów (np. realizacja umowy lub obowiązki prawne), dlatego na testach kluczowe jest uważne czytanie, jaki wariant podstawy prawnej jest w danym pytaniu założony.
