Metody postępowania z osadami ściekowymi można rozróżniać m.in. według dominującego mechanizmu: biologiczne (z udziałem mikroorganizmów), fizyczne (np. odwadnianie, suszenie), termiczne (np. spalanie) oraz rozwiązania organizacyjne typu składowanie.
Kompostowanie jest metodą biologiczną, ponieważ jego istotą jest kontrolowany rozkład i stabilizacja związków organicznych przez mikroorganizmy (najczęściej w warunkach tlenowych). W efekcie zmniejsza się uciążliwość zapachowa, następuje stabilizacja masy organicznej i powstaje materiał o cechach kompostu (zależnie od składu i prowadzenia procesu).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Utylizacja – to określenie potoczne i bardzo szerokie, odnoszące się do ogólnego postępowania z odpadem (unieszkodliwienia lub odzysku). Samo słowo nie wskazuje na biologiczny mechanizm procesu, więc nie jest nazwą konkretnej metody biologicznej.
- Składowanie – polega na umieszczeniu odpadu na składowisku. Choć w składowisku mogą zachodzić procesy biologiczne, składowanie nie jest w praktyce oczyszczalni "metodą biologiczną zagospodarowania", tylko sposobem pozbycia się odpadu.
- Suszenie – to proces fizyczny: usuwa wodę (zmniejsza wilgotność/masę), ale nie jest definiowany przez aktywność mikroorganizmów, więc nie zalicza się go do metod biologicznych.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedzi pojawia się nazwa procesu opartego na pracy mikroorganizmów (np. kompostowanie), najczęściej jest to kategoria biologiczna. Gdy chodzi o zmianę zawartości wody lub masy bez rozkładu biologicznego (np. suszenie), to zwykle kategoria fizyczna.
