Test Bowie & Dicka jest rutynową kontrolą działania sterylizatora parowego w zakresie skutecznego usuwania powietrza i penetracji pary (czyli warunków niezbędnych do prawidłowego przebiegu sterylizacji). Z tego powodu w praktyce organizacji pracy centralnej sterylizatorni traktuje się go jako sprawdzenie "gotowości" urządzenia do rozpoczęcia bezpiecznej sterylizacji.
Odpowiedź "codziennie przed jego uruchomieniem" jest zgodna z logiką kontroli rutynowej: najpierw weryfikuje się, czy urządzenie działa poprawnie, a dopiero potem dopuszcza się wsady do procesu. Wykonanie testu przed startem pracy ogranicza ryzyko, że nieprawidłowości w działaniu układu próżni/odpowietrzania ujawnią się dopiero po sterylizacji wyrobów medycznych.
Dlaczego pozostałe propozycje są nieprawidłowe w ujęciu egzaminacyjnym?
- "tylko przed jego uruchomieniem po długim przestoju" zawęża kontrolę do sytuacji wyjątkowych. Długi przestój może być powodem dodatkowych sprawdzeń, ale nie zastępuje to rutynowej kontroli wykonywanej cyklicznie.
- "codziennie przed każdym wsadem" myli ideę testu kwalifikującego urządzenie do pracy z kontrolą każdej partii. Taka częstotliwość byłaby nieadekwatna do celu testu i organizacji procesu (egzamin zwykle odróżnia testy dzienne od kontroli wsadów innymi metodami i dokumentacją).
- "tylko po każdej awarii" przenosi test do działań reakcyjnych. Po awarii wykonuje się działania kontrolne zgodnie z procedurami, ale ograniczenie wyłącznie do awarii pomija sens codziennej weryfikacji poprawności działania sterylizatora.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać: test Bowie & Dicka = kontrola rutynowa sprawności usuwania powietrza i penetracji pary, wykonywana przed rozpoczęciem pracy, a zapisy z testów są elementem systemu zapewnienia jakości w dekontaminacji.
