KWALIFIKACJA TDR2 - CZERWIEC 2014

W miejskim transporcie zbiorowym popyt na przewozy nie jest stały. Nierównomierność popytu polega na tym, że liczba pasażerów (zapotrzebowanie na usługę przewozu) zmienia się:

• w czasie – typowo występują "godziny szczytu" (dojazdy do pracy i szkoły) oraz okresy niższego zainteresowania poza szczytem,
• w przestrzeni – różne dzielnice i kierunki mają odmienne potoki pasażerskie, a także inne punkty generujące ruch (węzły przesiadkowe, centra handlowe, uczelnie).

Dlatego prawidłowe jest stwierdzenie, że nierównomierność popytu polega na zmianie zapotrzebowania na usługi w przestrzeni lub czasie.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?

• "Jednoczesność procesu produkcji i konsumpcji usług" to ogólna cecha usług (świadczenie i korzystanie dzieją się równocześnie), ale nie opisuje wprost wahań zapotrzebowania.
• "Dwukierunkowość produkcji usług transportowych" można łączyć z realizacją przewozów w obu kierunkach lub organizacją obiegów, jednak nadal nie jest to definicja nierównomierności popytu.
• "Regularna produkcja usług na podstawie rozkładów jazdy" dotyczy podaży/organizacji oferty przewozowej (jak często jeżdżą pojazdy), a nie tego, jak zmienia się zapotrzebowanie pasażerów.

W praktyce zrozumienie nierównomierności popytu jest potrzebne do planowania pracy przewozowej: zwiększania częstotliwości w szczycie, kierowania większych pojazdów na obciążone linie oraz ograniczania kursów w okresach niskiego popytu, by racjonalnie wykorzystać tabor i personel.