W siłownikach przystosowanych do współpracy z bezdotykowymi sensorami położeń krańcowych kluczowe jest to, aby czujnik mógł wykryć osiągnięcie skrajnego położenia bez mechanicznego nacisku (bez klasycznej krańcówki). W praktyce często realizuje się to przez detekcję pola magnetycznego generowanego przez element poruszający się wraz z tłokiem.
Dlatego odpowiedź "magnes stały." jest właściwa: magnes (lub element magnetyczny) jest umieszczany w części ruchomej (np. w tłoku), a czujnik zamontowany wzdłuż cylindra wykrywa jego położenie, gdy pole magnetyczne znajdzie się w zasięgu. To właśnie obecność magnesu jest cechą charakterystyczną siłownika "pod czujniki bezdotykowe" w kontekście detekcji położeń krańcowych.
Pozostałe odpowiedzi dotyczą innych funkcji i nie wynikają z warunku współpracy z czujnikiem położenia:
- "membrana." – może występować w niektórych konstrukcjach elementów pneumatycznych lub siłowników specjalnych, ale sama w sobie nie jest typowym elementem służącym do bezdotykowej detekcji krańcówki.
- "tłumik." – tłumik (np. wylotu) stosuje się dla redukcji hałasu i uderzeń powietrza; dotyczy kultury pracy układu, a nie przekazywania informacji o położeniu tłoka do sensora.
- "zawór dławiący." – służy do regulacji przepływu i prędkości ruchu siłownika (dławienie), a nie do sygnalizacji położenia krańcowego.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się warunek "współpracy z bezdotykowymi sensorami położeń krańcowych", szukaj elementu, który umożliwia czujnikowi wykrycie położenia na odległość (np. pole magnetyczne), a nie elementów regulacyjnych lub akustycznych pneumatyki.
