Zadanie wymaga rozpoznania najbardziej charakterystycznych (wiodących) objawów dla wskazanych jednostek.
A. Schizofrenia → 1. Halucynacje
W schizofrenii mogą występować objawy wytwórcze, do których zalicza się m.in. halucynacje (np. słuchowe). To jedno z klasycznych skojarzeń klinicznych, dlatego para A–1 jest właściwa.
B. Depresja → 2. Utrata apetytu
W epizodzie depresyjnym częste są zaburzenia łaknienia (spadek apetytu) oraz zmiany masy ciała. Objaw ten nie jest wyłącznie "depresyjny", ale w praktyce diagnostycznej i opisach klinicznych należy do typowych objawów towarzyszących, więc B–2 jest poprawne.
C. Zespół stresu pourazowego (PTSD) → 3. Flashbacki
PTSD wiąże się z objawami intruzywnymi: natrętnymi wspomnieniami, koszmarami oraz flashbackami, czyli przeżywaniem urazu "jakby działo się to teraz". To objaw bardzo charakterystyczny, dlatego C–3 jest właściwe.
D. Zespół Aspergera → 4. Trudności w interakcji społecznej
U osób z tym rozpoznaniem (historycznie ujmowanym w spektrum autyzmu) typowe są trudności w komunikacji społecznej, rozumieniu norm i relacji oraz specyficzne wzorce zachowań. Z tego powodu D–4 jest poprawne.
Dlaczego pozostałe dopasowania są błędne?
- Przypisanie flashbacków do depresji lub schizofrenii miesza objawy intruzywne (trauma) z innymi mechanizmami klinicznymi.
- Przypisanie halucynacji do PTSD lub Aspergera jest typowym błędem "zbyt szerokiego" rozumienia pojęć; w PTSD dominują intruzje, a w Aspergerze trudności społeczne, nie objawy psychotyczne.
- Przypisanie trudności społecznych do PTSD lub depresji może kusić, bo izolacja bywa wtórna, ale w tym pytaniu chodzi o objaw wiodący, najbardziej diagnostycznie charakterystyczny.
W kontekście terapii zajęciowej taka wiedza pomaga dobrać formę kontaktu, tempo pracy, bodźce środowiskowe oraz właściwie komunikować obserwacje zespołowi terapeutycznemu.