W psychopatologii objawy grupuje się m.in. według tego, która funkcja psychiczna ulega zaburzeniu. W pytaniu wymieniono: osłupienie, hiperbulia i zahamowanie. Te pojęcia łączy to, że dotyczą one napędu psychoruchowego, czyli poziomu energii do działania, inicjatywy, tempa aktywności oraz widocznej w zachowaniu ruchliwości.
Dlaczego "napędu psychoruchowego" jest poprawne?
• Osłupienie wiąże się z bardzo silnym spowolnieniem lub niemal zniesieniem aktywności i reakcji na bodźce, co bezpośrednio opisuje skrajne obniżenie napędu/aktywności.
• Zahamowanie to obniżenie tempa czynności psychicznych i ruchowych oraz trudność w podejmowaniu aktywności, czyli klasyczny przykład obniżonego napędu.
• Hiperbulia odnosi się do wzmożonej potrzeby działania i wzrostu energii do podejmowania aktywności, a więc do podwyższonego napędu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
• "Orientacji" dotyczy rozpoznawania czasu, miejsca, własnej osoby i sytuacji. Wymienione objawy nie opisują tego, czy pacjent wie, gdzie jest i jaki jest dzień, tylko jak bardzo (i jak szybko) jest w stanie działać.
• "Spostrzegania" obejmuje m.in. omamy i złudzenia. Osłupienie, hiperbulia i zahamowanie nie są typowymi zaburzeniami percepcji bodźców, lecz aktywności psychoruchowej.
• "Myślenia" dotyczy np. zaburzeń toku (przyspieszenie, gonitwa, zahamowanie toku) lub treści (urojenia). Choć tempo myślenia może współwystępować ze zmianami napędu, to użyte w pytaniu terminy są klasyfikowane przede wszystkim jako zaburzenia napędu/psychomotoryki.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie dominują słowa sugerujące "ile energii i inicjatywy ma pacjent" (spowolnienie, zahamowanie, pobudzenie, wzmożona aktywność), najpierw rozważ kategorię napęd psychoruchowy, a dopiero potem inne funkcje (orientacja, spostrzeganie, myślenie).
