U pacjenta po udarze mózgu niedowład najczęściej powoduje osłabienie siły mięśniowej, gorszą kontrolę ruchu i zaburzenia równowagi. Podczas chodzenia szczególnie narażona na "uciekanie" i nagłą utratę stabilności jest strona niedowładu. Dlatego asekuracja ma przede wszystkim ograniczać ryzyko upadku, a nie zastępować pacjenta w wykonywaniu ruchu.
Odpowiedź "Stanąć po stronie niedowładu." jest właściwa, ponieważ opiekun, stojąc bliżej strony osłabionej, może:
- szybko przechwycić pacjenta w razie utraty równowagi po tej stronie,
- kontrolować ustawienie tułowia i biodra, gdy pacjent "opada" na stronę niedowładu,
- zmniejszyć ryzyko przeciążenia lub niebezpiecznego "szarpnięcia" za kończynę górną.
Odpowiedź "Podać rękę pacjentowi." jest nieprawidłowa, bo samo podanie ręki łatwo prowokuje ciągnięcie i kompensacje, a w razie potknięcia może dojść do nagłego pociągnięcia za kończynę górną. To nie zapewnia stabilnej kontroli środka ciężkości pacjenta i nie jest pełnowartościową asekuracją.
Odpowiedź "Stanąć po stronie zdrowej." jest błędna w typowym ujęciu dydaktycznym, ponieważ oddala opiekuna od strony, która najczęściej "zawodzi" w podporze i w przenoszeniu ciężaru ciała. W razie zapadnięcia się kończyny po stronie niedowładu reakcja może być spóźniona.
Odpowiedź "Stanąć z tyłu pacjenta." również jest nieprawidłowa, bo utrudnia kontrolę strony osłabionej i może zwiększać ryzyko potknięcia się opiekuna o stopy pacjenta. Asekuracja powinna umożliwiać szybkie, boczne podparcie i korygowanie równowagi.
Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o asekurację po udarze zwykle kluczowa jest zasada: kontroluj stronę słabszą i minimalizuj ryzyko upadku, nie prowadź pacjenta "za rękę".
