"Płacz wiosenny" (sokowanie) to zjawisko polegające na intensywnym wypływie soków z ran po cięciu, obserwowane u części gatunków drzew i krzewów w okresie wiosennego uruchomienia przewodzenia wody i substancji odżywczych. W praktyce pielęgnacji zieleni oznacza to, że źle dobrany termin cięcia może prowadzić do długotrwałego "krwawienia" rany, osłabienia rośliny i pogorszenia jej kondycji.
Dlatego właściwą zasadą jest wykonywanie cięcia po zakończeniu intensywnego wzrostu, czyli wtedy, gdy roślina nie jest już w fazie największego "pompowania" soków. W tym czasie ryzyko silnego wypływu jest mniejsze, a roślina lepiej radzi sobie z zabliźnianiem ran i regeneracją.
- Odpowiedź "wystąpieniu wyraźnych oznak wegetacji" jest myląca, bo to właśnie okres ruszenia wegetacji najczęściej wiąże się z najsilniejszym sokowaniem po cięciu.
- Odpowiedź "zawiązaniu owoców" nie jest uniwersalnym wyznacznikiem terminu cięcia dla roślin "płaczących" i dotyczy raczej innych zależności pielęgnacyjnych (np. cięcia sanitarne lub korygujące w sadownictwie w określonych fazach), a nie ograniczania wypływu soków.
- Odpowiedź "kwitnieniu" bywa poprawna dla niektórych grup roślin (np. krzewów kwitnących na pędach zeszłorocznych), ale nie wynika bezpośrednio z mechanizmu "płaczu wiosennego". U gatunków sokujących kwitnienie nie jest wystarczającym i pewnym kryterium ograniczenia wypływu soków.
Wskazówka egzaminacyjna: jeżeli w pytaniu pojawia się "płacz wiosenny", myśl o terminie cięcia ograniczającym wypływ soków (zwykle później niż samo ruszenie wegetacji). To pytanie sprawdza rozumienie skutków fizjologicznych cięcia, a nie tylko kalendarzowego terminu zabiegów.
