Termin adiustacja w przygotowaniu publikacji do produkcji odnosi się do etapu, w którym na szkicu, makiecie lub materiale przekazywanym do składu umieszcza się dyspozycje – czyli jednoznaczne wskazówki, jak ma wyglądać skład i łamanie (układ kolumn, hierarchia tytułów, sposób wyróżnień, rozmieszczenie elementów itp.). Celem jest usprawnienie pracy składu i ograniczenie nieporozumień na linii opracowanie–DTP.
Odpowiedź "Oznaczenie błędów składu na odbitkach próbnych." opisuje korektę, czyli etap wychwytywania i oznaczania błędów w złożonym materiale (często na proofie/odbitce próbnej). To działanie następuje typowo po wstępnym składzie, a nie na szkicu jako dyspozycje.
Odpowiedź "Zmontowanie użytków w formę kopiową." dotyczy montażu (impozycji) i przygotowania do druku, czyli zestawienia stron/użytków w odpowiednim układzie technologicznym. To inny obszar niż przekazywanie wskazówek do składu.
Odpowiedź "Sprawdzanie poprawności tekstu pod względem merytorycznym i stylistycznym." opisuje redakcję (opracowanie merytoryczne i językowe). Jest to praca na treści, a nie na dyspozycjach typograficznych i układzie.
Wskazówka egzaminacyjna: aby nie mylić pojęć, zapamiętaj, że adiustacja to "instrukcje do składu", korekta to "wyłapywanie błędów w składzie", redakcja to "opracowanie treści", a montaż to "układ technologiczny do druku".
