Część II statystycznej karty wypadku przy pracy (Z-KW) służy do uzupełnienia informacji, których nie da się rzetelnie podać od razu po zdarzeniu. W praktyce chodzi przede wszystkim o rzeczywiste skutki wypadku, w tym m.in. ostateczną liczbę dni niezdolności do pracy i inne następstwa zdrowotne, które ujawniają się po zakończeniu leczenia lub po upływie pewnego czasu.
Właśnie dlatego prawidłowy termin przekazania części II jest liczony w miesiącach, a nie w dniach roboczych. Odpowiedź "nie później niż z upływem 6 miesięcy od daty zatwierdzenia protokołu powypadkowego" jest poprawna, bo wiąże moment startowy z formalnym zakończeniem postępowania powypadkowego po stronie pracodawcy (zatwierdzenie protokołu), a jednocześnie daje czas na zebranie danych o skutkach.
- Odpowiedź "nie później niż z upływem 6 miesięcy od daty doręczenia protokołu powypadkowego" jest błędna, bo miesza zdarzenie formalne (zatwierdzenie) z czynnością techniczną/organizacyjną (doręczenie), która może nastąpić w innym terminie i nie jest właściwym punktem odniesienia dla sprawozdawczości.
- Odpowiedź "do roku od zatwierdzenia protokołu powypadkowego" jest błędna, bo nadmiernie wydłuża termin i nie odpowiada wymaganiom sprawozdawczym; część II ma termin krótszy, aby dane statystyczne były aktualne.
- Odpowiedź "do 15-tego dnia roboczego miesiąca następującego po miesiącu, w którym został zatwierdzony protokół powypadkowy" jest typową pułapką: odnosi się do terminu właściwego dla szybszego przekazania podstawowych informacji (część I), a nie do uzupełnienia o skutki (część II).
W przygotowaniu do egzaminu pomaga prosta zasada: część I = szybko po zatwierdzeniu (termin miesięczny), część II = później, ale maksymalnie 6 miesięcy. W zadaniach testowych zwracaj uwagę na słowa "część I"/"część II" oraz na to, czy termin liczony jest od zatwierdzenia, a nie od doręczenia dokumentu.
