Czujka akustyczna stosowana w systemach sygnalizacji włamania i napadu jest przeznaczona do wykrywania specyficznych zjawisk akustycznych. Klasycznym przykładem takiego zjawiska jest stłuczenie szyby: podczas rozbijania szkła powstaje charakterystyczny impuls i widmo częstotliwości, które czujka (z odpowiednim układem filtracji i progami) rozpoznaje jako zdarzenie alarmowe.
Dlatego poprawna jest odpowiedź: "stłuczenia szyby." – odpowiada ona typowemu zastosowaniu czujek akustycznych montowanych w pomieszczeniach z przeszklonymi elementami (okna, witryny), gdy chcemy wykryć próbę wejścia przez wybicie szkła.
Pozostałe odpowiedzi są błędne z powodów funkcjonalnych:
- "otwarcia okna." – wykrywanie otwarcia realizuje się najczęściej czujnikiem kontaktronowym (magnetycznym) albo innym czujnikiem stanu/położenia. Czujka akustyczna nie mierzy położenia skrzydła okna, tylko rejestruje dźwięk.
- "modulacji dźwięku." – modulacja to pojęcie z telekomunikacji/techniki sygnałowej. Czujka alarmowa nie ma zadania rozpoznawania rodzaju modulacji, lecz detekcję określonego bodźca akustycznego spełniającego kryteria (np. energia w paśmie, czas trwania, próg).
- "dźwięku ulatniającego się gazu." – bezpieczeństwo gazowe realizuje się czujnikami gazu (stężenia) lub systemami detekcji gazów. Sam dźwięk syczenia jest zbyt niepewnym i niejednoznacznym parametrem, a czujka akustyczna SSWiN nie jest projektowana jako detektor wycieku gazu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w treści pojawia się "akustyczna", szukaj odpowiedzi związanej z typowym zdarzeniem dźwiękowym w ochronie obiektu (np. zbicie szyby), a nie ze stanem otwarcia czy analizą sygnałów w sensie telekomunikacyjnym.
