Czujnik hallotronowy (czujnik Halla) wykorzystuje efekt Halla. W uproszczeniu: gdy przez element pomiarowy płynie prąd, a w jego otoczeniu występuje pole magnetyczne, to na skutek działania siły elektromagnetycznej na nośniki ładunku powstaje napięcie Halla. Elektronika czujnika przetwarza tę zmianę na sygnał użyteczny dla sterownika (np. sygnał cyfrowy lub analogowy).
Dlatego prawidłowa jest odpowiedź "pola magnetycznego." — czujnik reaguje na obecność lub zmianę indukcji/pola magnetycznego, a w praktyce samochodowej: na zmianę warunków magnetycznych wywołaną np. przechodzeniem zęba koła impulsowego lub zmianą położenia elementu ferromagnetycznego/magnesu względem czujnika.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "kierunku ruchu ładunków." — ruch ładunków (prąd) jest warunkiem działania zjawiska, ale wielkością "wykrywaną" jest pole magnetyczne. Sam kierunek prądu bez pola magnetycznego nie tworzy typowego sygnału Halla w sensie czujnikowym.
- "pola elektrycznego." — pole elektryczne jest kluczowe w czujnikach pojemnościowych i w wielu elementach elektronicznych, ale czujnik Halla jest przeznaczony do detekcji zjawisk magnetycznych; napięcie na wyjściu jest skutkiem oddziaływania pola magnetycznego na nośniki.
- "naprężeń." — naprężenia mechaniczne są mierzone np. tensometrami lub czujnikami piezorezystywnymi/piezoelektrycznymi. To inna zasada działania niż efekt Halla.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w zadaniu pojawiają się słowa "Hall", "magnes", "koło impulsowe", "położenie/obroty" — najczęściej chodzi o zależność od pola magnetycznego. W diagnostyce pamiętaj też o warunku wytworzenia pola (magnes, element ferromagnetyczny, odpowiednia szczelina) oraz o zasilaniu i masie czujnika.
