W doborze metody drążenia szybu kluczowe są warunki geologiczno-hydrogeologiczne. Przewidywany dopływ wody może w praktyce narzucać technologię prowadzenia robót, ponieważ wpływa jednocześnie na:
- bezpieczeństwo (ryzyko zalania, utraty stateczności górotworu i obudowy, trudności w prowadzeniu robót),
- organizację robót (konieczność stałego odpompowywania, zabezpieczeń przeciwprzesiąkowych, przerw technologicznych),
- dobór zabezpieczeń i obudowy (rozwiązania szczelne, odporne na napływ wód),
- koszty i czas (większe nakłady na odwodnienie i uszczelnianie często zmieniają opłacalność wariantów technologicznych).
Odpowiedź "planowane przeznaczenie szybu" bywa ważna na etapie projektowania, ale częściej determinuje wyposażenie i funkcję (np. transport ludzi/urobku, wentylacja), a nie samą metodę urabiania i zabezpieczania ociosów w trakcie drążenia.
Odpowiedź "ukształtowanie powierzchni terenu" może wpływać na lokalizację infrastruktury, organizację placu budowy czy dojazdy, jednak nie jest zwykle czynnikiem rozstrzygającym o doborze metody drążenia w górotworze na głębokości.
Odpowiedź "głębokość szybu" jest istotnym parametrem projektowym (m.in. obciążenia obudowy, czas drążenia), ale sama w sobie nie przesądza o metodzie tak jednoznacznie jak zawodnienie. W praktyce to właśnie warunki wodne stanowią jedno z najpoważniejszych ograniczeń technologicznych, dlatego prognozowany dopływ wody traktuje się jako czynnik decydujący.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w odpowiedziach pojawia się czynnik bezpośrednio związany z zagrożeniem (tu: woda), zwykle ma on pierwszeństwo przed czynnikami funkcjonalnymi i ogólnoplanistycznymi.
