Wybór specjalnej metody drążenia szybu jest przede wszystkim reakcją na trudne warunki geologiczno-hydrogeologiczne. Najbardziej typowym czynnikiem, który "wymusza" odejście od standardowej technologii, jest przewidywalny dopływ wody do wyrobiska szybowego. Duży napływ może powodować zalewanie, problemy ze statecznością ośrodka, utratę nośności gruntu/zwietrzeliny, utrudnienia w urabianiu i transporcie urobku oraz istotne ryzyko dla załogi.
Dlatego już na etapie rozpoznania (m.in. danych hydrogeologicznych) ocenia się wielkość dopływu i związane z nim zagrożenia. Jeśli oczekuje się znaczących dopływów, dobiera się rozwiązania technologiczne i organizacyjne, które pozwalają prowadzić roboty w sposób bezpieczny i kontrolowany.
- Odpowiedź "planowane przeznaczenie szybu" nie jest z zasady czynnikiem decydującym o metodzie specjalnej. Funkcja szybu wpływa na parametry (np. średnicę, wyposażenie), ale nie przesądza o konieczności technologii specjalnej.
- Odpowiedź "ukształtowanie powierzchni terenu" ma zwykle znaczenie pomocnicze (lokalizacja, dostęp, odwodnienie powierzchniowe), lecz metoda drążenia zależy głównie od warunków w górotworze na głębokości.
- Odpowiedź "głębokość szybu" wpływa na organizację i trudność robót, ale sama w sobie nie jest typowym kryterium "specjalności" metody. O wyborze przesądzają raczej konkretne zagrożenia (np. woda) i właściwości ośrodka.
Na egzaminie warto zapamiętać praktyczną regułę: gdy w pytaniu o dobór technologii pojawia się istotny czynnik zagrożenia (zwłaszcza woda), to on zwykle determinuje konieczność zastosowania rozwiązań specjalnych.
