W zadaniach tego typu kluczowe jest rozróżnienie kryterium wyboru elementów: czy algorytm wybiera elementy według pozycji (indeksu), czy według wartości.
Jeżeli algorytm ma wypisać sumę "co drugiego elementu tablicy", to typowy mechanizm jest następujący:
- ustawiana jest zmienna akumulująca (np. suma = 0),
- pętla przechodzi po indeksach z krokiem 2 (np. 0, 2, 4… albo 1, 3, 5…),
- do sumy dodawany jest tylko bieżący element t[i],
- na końcu wypisywana jest wartość sumy.
To oznacza, że algorytm nie obejmuje wszystkich elementów tablicy, tylko połowę (w przybliżeniu) – zależnie od tego, czy startuje od pierwszego czy od drugiego elementu.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- "n-elementów tablicy" jest nieprecyzyjne: suma dotyczy wartości elementów, a nie "liczby elementów". Dodatkowo brak tu informacji o wyborze co drugiej pozycji.
- "sumy wszystkich elementów tablicy" pasowałoby do pętli z krokiem 1 (przejście przez każdy indeks), a nie do wyboru co drugiego elementu.
- "sumy tych elementów tablicy, których wartości są nieparzyste" odnosi się do wartości (np. 1, 3, 5…), a nie do położeń w tablicy. Element na co drugiej pozycji może mieć wartość parzystą lub nieparzystą.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze sprawdzaj, czy warunek w algorytmie dotyczy indeksu (np. skok o 2, sprawdzanie i%2) czy wartości elementu (np. t[i]%2). To najczęstsze źródło pomyłek w zadaniach o sumowaniu tablic.
