Decentracja pozioma wynika z dopasowania położenia środka optycznego soczewki do położenia źrenicy w oprawie. W praktyce porównuje się PD oprawy (odległość między środkami geometrycznymi pól tarcz) z PD użytkownika.
Krok 1: wyznaczenie PD oprawy.
W zapisie wymiarów oprawy 40 □ 20 wartość 40 mm to szerokość pola tarczy (A), a 20 mm to szerokość mostka (DBL). PD oprawy (GCD) liczy się jako A + DBL, czyli 40 + 20 = 60 mm.
Krok 2: porównanie z PD pacjenta.
PD pacjenta wynosi 56 mm, więc jest mniejsze od PD oprawy. Różnica między PD oprawy a PD pacjenta to 60 − 56 = 4 mm. Ponieważ oprawa ma dwa pola tarcz (prawe i lewe), przesunięcie rozkłada się symetrycznie na oba oczy, więc decentracja dla jednego oka to 4/2 = 2 mm.
Krok 3: kierunek decentracji dla oka lewego.
Gdy PD pacjenta jest mniejsze niż PD oprawy, środki optyczne soczewek trzeba przesunąć do środka, aby "zbliżyć" je do siebie. Dla oka lewego przesunięcie "do środka" oznacza przesunięcie w stronę nosa.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- Warianty z 4 mm pomijają fakt, że różnicę PD rozdziela się na dwa oczy (błąd: brak podziału przez 2).
- Warianty w stronę skroni odwracają kierunek: do skroni przesuwa się środki optyczne wtedy, gdy PD pacjenta jest większe niż PD oprawy (trzeba je "rozsunąć").
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze policz kolejno A+DBL, potem odejmij PD, a na końcu podziel przez 2 i dopiero wtedy ustal kierunek (nos/skroń) na podstawie tego, czy PD pacjenta jest mniejsze czy większe od PD oprawy.
