Kontrola densytometryczna w poligrafii polega na pomiarze gęstości optycznej nadrukowanych pól (najczęściej pełnych apli CMYK oraz pól kontrolnych) za pomocą densytometru. Żeby pomiar był miarodajny, potrzebne są standaryzowane pola pomiarowe o określonych wymiarach, kształcie i położeniu, które umożliwiają powtarzalne przykładanie przyrządu w tym samym miejscu na kolejnych arkuszach. Takie pola znajdują się w pasku kontrolnym (czasem nazywanym też pasem/paskiem densytometrycznym lub kontrolnym).
Dlaczego właśnie pasek kontrolny jest właściwy? Ponieważ zawiera zestaw pól przeznaczonych do oceny parametrów barwnych i procesu drukowania, w tym pól do pomiaru gęstości optycznej. Dzięki temu drukarz lub kontroler jakości może szybko sprawdzić, czy nafarbienie utrzymuje się w założonych granicach i czy nie pojawiają się odchylenia w trakcie nakładu.
- "paserów kolorów" nie wybiera się do pomiaru gęstości, bo pasery służą przede wszystkim do kontroli pasowania (rejestracji) kolejnych kolorów względem siebie. Mogą pomóc ocenić przesunięcia, ale nie zastępują pól densytometrycznych.
- "punktur spadu" dotyczy obszaru, który ma zostać odcięty po drukowaniu (spad) i ma zapewnić brak białych krawędzi po przycięciu. To zagadnienie geometryczne/produkcyjne, a nie pomiarowe dla gęstości optycznej.
- "punktur formatowych" (znaki formatowe, znaki cięcia) służą do wyznaczania formatu i prowadzenia obróbki introligatorskiej. Podobnie jak spad, odnoszą się do formatowania i cięcia, a nie do kontroli nafarbienia metodą densytometryczną.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawia się "densytometryczna kontrola gęstości optycznej", szukaj odpowiedzi powiązanej z polami pomiarowymi (pasek kontrolny), a nie ze znakami pasowania czy znakami cięcia.
