W poligrafii "wielkość punktu rastrowego" rozumie się jako stopień pokrycia powierzchni zadrukiem wyrażony w procentach (dot area, tone value). To parametr ilościowy, który opisuje, jak "ciemny" lub "jasny" będzie dany ton po wydrukowaniu (od ok. 0% – biel papieru, do ok. 100% – pełne krycie).
Do pomiaru tak rozumianej wielkości punktu stosuje się densytometr. Urządzenie to mierzy gęstość optyczną odbicia/pochłaniania światła przez zadruk, a następnie (w typowych procedurach kontroli jakości druku) przelicza wynik na procentowe pokrycie pola rastrowego. Dzięki temu operator może porównać wartości zmierzone na arkuszu kontrolnym z wartościami nominalnymi, ocenić stabilność procesu oraz kontrolować zjawiska takie jak przyrost punktu.
Pozostałe propozycje nie spełniają funkcji pomiaru wielkości punktu w %:
- "manometru" – manometr służy do pomiaru ciśnienia, więc nie jest przyrządem do oceny parametrów tonalnych zadruku.
- "lupy poligraficznej" – lupa (np. 10–20x) jest przydatna do inspekcji wizualnej (kształt punktów, rozmazanie, podwojenie, uszkodzenia), ale nie daje miarodajnego pomiaru procentowego pokrycia zgodnego z metodami densytometrycznymi.
- "przymiaru liniowego" – przyrządy liniowe nie są przeznaczone do oceny mikroskopijnych struktur rastra ani do wyznaczania wartości tonalnych w %.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać prostą zasadę: gdy pytanie dotyczy wartości tonalnych i kontroli pól rastrowych – wybierasz densytometrię; gdy dotyczy wyglądu punktu – wybierasz oględziny (lupa/mikroskop).
