Zależność liniowa pomiędzy napięciem elektrycznym U i natężeniem prądu I oznacza, że przy wzroście napięcia prąd rośnie proporcjonalnie, a stosunek U/I pozostaje stały. Taki element/materiał nazywa się omowym (spełnia prawo Ohma) i w uproszczeniu opisuje go wzór U = R · I, gdzie R jest rezystancją.
Odpowiedź "Miedzi." jest właściwa, ponieważ miedź jest typowym przewodnikiem metalicznym. W praktyce przewody miedziane (przy niezmiennych warunkach, zwłaszcza temperaturze oraz bez zjawisk niszczących materiał) zachowują się w dużym stopniu jak elementy omowe, dlatego w podstawowych zadaniach szkolnych przyjmuje się liniową charakterystykę U-I.
Pozostałe odpowiedzi nie pasują do wymogu liniowości:
- "Krzemu." – krzem jest półprzewodnikiem. Jego przewodnictwo silnie zależy od domieszkowania, temperatury i pola elektrycznego, a typowe elementy krzemowe (np. złącza p-n) mają charakterystyki nieliniowe.
- "Polietylenu." – polietylen jest izolatorem, w normalnych warunkach praktycznie nie przewodzi prądu (bardzo duża rezystancja), więc nie opisuje się go prostą zależnością U-I jak dla przewodnika omowego.
- "Szkła." – szkło również jest izolatorem; prąd w typowych warunkach jest znikomy, a zachowanie nie odpowiada prostemu prawu Ohma dla przewodnika.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli pytanie dotyczy liniowej zależności U-I, najczęściej chodzi o metal (np. miedź, aluminium) jako przewodnik omowy, a nie o półprzewodniki i izolatory, które częściej kojarzą się z nieliniowością lub bardzo dużą rezystancją.
