Krzywa przejściowa to element geometrii trasy stosowany między odcinkiem prostym a łukiem kołowym (lub między łukami), który zapewnia płynne narastanie krzywizny. W dokumentacji drogowej jej położenie i zakres są zwykle pokazane na planie sytuacyjnym poprzez odpowiednie oznaczenia (np. punkty charakterystyczne początku i końca krzywej) oraz opisy liczbowe.
W tego typu zadaniu nie chodzi o "zgadywanie" na podstawie wyglądu łuku, lecz o poprawny odczyt: trzeba zidentyfikować dokładnie, gdzie krzywa przejściowa się zaczyna i gdzie się kończy, a następnie odczytać jej długość zgodnie z podanymi na planie informacjami (np. wynikającymi z opisów lub różnicy wskazanych wartości kilometrażu/pikietażu, jeśli takie są podane).
Odpowiedź "35,00 m" jest poprawna, ponieważ odpowiada długości krzywej przejściowej wskazanej na przedstawionym fragmencie planu. Pozostałe propozycje są typowymi wynikami błędów interpretacyjnych:
- "6,69 m" może wynikać z odczytu krótkiego fragmentu rysunku (np. części krzywej) albo pomylenia elementu pomocniczego z krzywą przejściową.
- "41,69 m" może być skutkiem doliczenia odcinka, który nie należy do krzywej przejściowej (np. części łuku kołowego lub odcinka prostego) albo przyjęcia niewłaściwych punktów granicznych.
- "105,87 m" jest typowe dla błędu polegającego na odczycie długości całego większego elementu trasy (np. całego łuku lub dłuższego odcinka między punktami), a nie samej krzywej przejściowej.
Na egzaminie warto przyjąć prostą procedurę: (1) nazwij element, którego długość jest pytana, (2) znajdź jego początek i koniec na rysunku, (3) dopiero potem odczytaj wartość (z opisu, tabelki lub z różnicy oznaczeń). To ogranicza ryzyko pomylenia krzywej przejściowej z łukiem kołowym lub odcinkiem prostym.
