KWALIFIKACJA ROL12 - STYCZEŃ 2020 (test 2)

PYTANIE NR 7.
Do badań w kierunku choroby Aujeszkiego pobiera się próbki
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
W praktyce diagnostyki choroby Aujeszkiego u żywych zwierząt najczęściej wykonuje się badania serologiczne, do których pobiera się krew (a następnie uzyskuje surowicę). Kał i mocz nie są typowym materiałem w tym kierunku, a mózg dotyczy raczej badań pośmiertnych.

Pełne wyjaśnienie:

W kierunku choroby Aujeszkiego (pseudowścieklizny) u zwierząt żywych najczęściej prowadzi się diagnostykę serologiczną, czyli wykrywanie przeciwciał. Standardowym materiałem do takich badań jest krew, z której w laboratorium uzyskuje się surowicę. Dlatego odpowiedź "krwi." jest właściwa w typowym ujęciu egzaminacyjnym, gdy pytanie dotyczy pobrania próbki do badań.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe w tym kontekście?

  • "kału." – kał bywa materiałem do diagnostyki wielu chorób przewodu pokarmowego (pasożytniczych, bakteryjnych, niektórych wirusowych), ale nie jest standardową próbką do rutynowych badań w kierunku choroby Aujeszkiego.
  • "mózgu." – tkanki ośrodkowego układu nerwowego mogą mieć znaczenie w badaniach pośmiertnych i w diagnostyce niektórych chorób przebiegających z objawami nerwowymi. Jednak w praktyce nadzoru/monitoringu stad oraz badań przesiewowych u żywych zwierząt podstawą jest krew (surowica), a nie mózg.
  • "moczu." – mocz jest typowym materiałem do badań układu moczowego lub wybranych testów metabolicznych, ale nie jest materiałem pierwszego wyboru w kierunku choroby Aujeszkiego.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu nie ma informacji o sekcji zwłok ani o metodzie (PCR/izolacja), najczęściej chodzi o materiał do badań serologicznych i monitoringu – czyli krew/surowica. W praktyce zawodowej zawsze warto doprecyzować z lekarzem weterynarii i laboratorium: cel badania, gatunek, etap choroby oraz wymagania transportowe (temperatura, rodzaj probówek, czas dostarczenia).

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Choroba Aujeszkiego (pseudowścieklizna) to wirusowa choroba zakaźna, szczególnie istotna w chowie świń. Może powodować m.in. zaburzenia rozrodu i objawy nerwowe u młodych. W diagnostyce kluczowe jest dobranie właściwego materiału do badania oraz rozróżnienie badań przesiewowych i potwierdzających.
Do badań serologicznych standardowo pobiera się krew, a w laboratorium uzyskuje się z niej surowicę. Serologia służy zwykle do monitoringu stada i oceny kontaktu z wirusem/szczepieniem. Technik weterynarii powinien zadbać o prawidłowe pobranie, opis i szybki transport próbki.
Kał jest materiałem typowym dla chorób przewodu pokarmowego (np. pasożyty, niektóre bakterie i wirusy jelitowe). W chorobie Aujeszkiego najczęściej wykonuje się badania oparte o krew/surowicę (serologia), a kał nie jest standardowym materiałem przesiewowym w tym kierunku.
Tkanki (w tym z układu nerwowego) mogą być rozważane głównie w badaniach pośmiertnych lub w diagnostyce ukierunkowanej na wykrycie wirusa w materiale narządowym. W pytaniach egzaminacyjnych bez informacji o sekcji zwłok najczęściej chodzi jednak o pobranie krwi do badań serologicznych.
Należy zastosować właściwe unieruchomienie, dobrać odpowiednią igłę i probówkę (zgodnie z wymaganiami laboratorium), pobrać krew aseptycznie oraz dokładnie opisać próbkę (identyfikacja zwierzęcia, data). Kluczowe jest też utrzymanie łańcucha chłodniczego, jeśli jest wymagany.
Pobranie krwi to dopiero pierwszy krok. Trzeba jeszcze zapewnić prawidłowe oznakowanie próbek, sporządzić dokumentację zlecenia, zabezpieczyć materiał na czas transportu oraz dostarczyć do laboratorium w wymaganym czasie i temperaturze. Błędy logistyczne mogą zaniżyć jakość próbki i wiarygodność wyniku.
Typowe pomyłki to wybór "kału" z przyzwyczajenia (bo często bada się pasożyty), wybór "moczu" jako "łatwej próbki" albo "mózgu" przez skojarzenie z objawami nerwowymi. Warto łączyć materiał z metodą: serologia → krew/surowica; inne metody → inne próbki.
Badania przesiewowe zwykle mają ocenić status stada (często są to testy serologiczne na przeciwciała), a badania potwierdzające dążą do wykrycia czynnika (np. materiał do testów molekularnych). Na egzaminie często "krew" wskazuje na serologię i monitoring, a tkanki kojarzą się z badaniem pośmiertnym.
Różne cele diagnostyki wymagają różnych materiałów: inne do wykrywania przeciwciał, inne do wykrywania wirusa, a jeszcze inne do badań pośmiertnych. Bez doprecyzowania "jakie badanie" i "u jakiego zwierzęcia" część uczniów może wahać się między krwią a tkankami. W praktyce zawsze ustala to lekarz i laboratorium.
Ucz się zestawami: choroba → cel badania → metoda → materiał. Trenuj też skojarzenia: serologia najczęściej wymaga krwi/surowicy, parazytologia często kału, badania układu moczowego – moczu. Na egzaminie zwracaj uwagę, czy mowa o zwierzęciu żywym czy o sekcji.
info

Około 57% zdających odpowiada poprawnie na to pytanie. średnie

Według specjalistów z branży: "W praktyce diagnostyki choroby Aujeszkiego u żywych zwierząt najczęściej wykonuje się badania serologiczne, do których pobiera się krew (a następnie uzyskuje surowicę)."

Źródła:

  • WOAH (World Organisation for Animal Health), Terrestrial Manual – rozdział dotyczący Aujeszky’s disease (Pseudorabies) – sekcje o diagnostyce i próbkach; https://www.woah.org/en/what-we-do/standards/codes-and-manuals/terrestrial-manual/ (dostęp 2026-03-01)
  • MSD Veterinary Manual, hasło "Pseudorabies (Aujeszky Disease)" – część "Diagnosis"; https://www.msdvetmanual.com/ (wyszukiwanie w serwisie: pseudorabies/aujeszky disease) (dostęp 2026-03-01)

Materiały:

  • Podręczniki chorób zakaźnych zwierząt gospodarskich (działy: choroby wirusowe świń)
  • Instrukcje laboratoriów weterynaryjnych dotyczące pobierania i transportu krwi/sera
  • Materiały edukacyjne o diagnostyce serologicznej i PCR w weterynarii

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego