Demontaż pierścieni Segera (pierścieni osadczych) wymaga użycia narzędzia, które kontroluje odkształcenie sprężystego pierścienia i pozwala bezpiecznie wyprowadzić go z rowka na wale lub w otworze. Taką funkcję spełniają szczypce do pierścieni osadczych, które mają charakterystyczne, cienkie końcówki (trzpienie) wchodzące w otwory pierścienia.
W praktyce spotyka się dwa podstawowe przypadki:
- Pierścień zewnętrzny (na wał): do demontażu zwykle trzeba go rozewrzeć, aby zwiększyć średnicę i zsunąć z rowka.
- Pierścień wewnętrzny (w otworze): do demontażu zwykle trzeba go ścisnąć, aby zmniejszyć średnicę i wyjąć z rowka.
Narzędzie ze zdjęcia, które jest przeznaczone do pierścieni Segera, powinno więc wskazywać na szczypce o końcówkach dostosowanych do tych otworów. To odróżnia je od szczypiec uniwersalnych, kombinerek czy szczypiec tnących, które nie zapewniają osiowego prowadzenia trzpieni i łatwo powodują ześlizgnięcie, uszkodzenie rowka lub "wystrzelenie" pierścienia.
Pozostałe odpowiedzi są niepoprawne, jeżeli przedstawiają narzędzia, które:
- nie mają trzpieni dopasowanych do otworów pierścienia (nie są szczypcami segerowymi),
- służą do chwytania, cięcia lub zaciskania innych elementów,
- nie pozwalają w kontrolowany sposób rozewrzeć/ścisnąć pierścienia osadczego.
Wskazówka egzaminacyjna: szukaj na zdjęciu szczypiec z dwiema cienkimi końcówkami – to najbardziej rozpoznawalna cecha narzędzia do pierścieni osadczych. Zwróć też uwagę, czy końcówki są proste czy zagięte (to częsta odmiana konstrukcyjna).
