Pomocniczy wałek montażowy (często rozumiany jako trzpień/mandrel prowadzący) wykorzystuje się wtedy, gdy podczas składania istnieje ryzyko, że elementy robocze nie będą miały oparcia i mogą się przemieścić. Typowym przypadkiem są łożyska igiełkowe, szczególnie w odmianach, w których igiełki nie są trwale "zamknięte" w koszyku lub gdy w trakcie montażu łatwo je wysunąć z toru bieżni.
W łożysku igiełkowym elementami tocznymi są bardzo cienkie wałeczki (igiełki). Podczas nasuwania na czop/wał lub podczas wprowadzania do gniazda, igiełki mogą:
- rozsypać się (wypaść z ułożenia),
- przekosić się i zakleszczyć,
- spowodować zarysowanie bieżni i pogorszenie trwałości łożyska.
Dlatego używa się pomocniczego wałka montażowego, który pełni rolę prowadnicy i "zastępczego" podparcia na czas montażu. Ułatwia to płynne wsunięcie łożyska w pozycję roboczą bez utraty ustawienia igieł.
Pozostałe propozycje nie pasują do tej funkcji:
- Pasy zębate montuje się przez ustawienie kół pasowych, napięcie i osiowanie, a nie przez użycie wałka, którego zadaniem jest podtrzymanie luźnych elementów tocznych.
- Wpusty czółenkowe oraz wpusty pryzmatyczne są elementami połączeń wał–piasta. Montuje się je w rowkach wpustowych i dobiera do nich pasowanie; nie wymagają przyrządu, który zastępuje wał w trakcie składania zespołu tocznego.
W praktyce egzaminacyjnej warto zapamiętać regułę: jeśli element ma wiele drobnych części, które mogą się przemieścić podczas wsuwania, często stosuje się przyrządy prowadzące (wałki, trzpienie, tuleje montażowe). W łożyskach igiełkowych to szczególnie częste.
