Kalibracja pH-metru ma na celu dopasowanie wskazań zestawu pomiarowego (miernik + elektroda) do znanych wartości pH. Żeby było to możliwe, potrzebne są roztwory, których pH jest ustalone i stabilne w czasie, a także odporne na niewielkie zanieczyszczenia i wpływ dwutlenku węgla z powietrza. Te wymagania spełniają roztwory buforowe o określonych wartościach pH.
Odpowiedź "buforowych" jest poprawna, ponieważ bufor utrzymuje pH na stałym poziomie dzięki obecności sprzężonej pary kwas–zasada. W praktyce laboratoryjnej stosuje się zwykle co najmniej dwa punkty kalibracyjne (np. w pobliżu pH badanych próbek), aby poprawić wiarygodność wskazań w danym zakresie.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne:
- "nasyconych" – roztwór nasycony opisuje stan równowagi rozpuszczania substancji, a nie stabilność pH; może mieć różne pH zależnie od składu i temperatury.
- "wzorcowych" – to pojęcie jest zbyt ogólne; w kontekście pH kalibrację wykonuje się konkretnie na buforach o zdefiniowanym pH. Samo słowo "wzorcowy" nie wskazuje mechanizmu stabilizacji pH.
- "podstawowych" – roztwór zasadowy (podstawowy) może mieć pH zmienne i zależne od absorpcji CO2 oraz stężenia; nie jest to kryterium do kalibracji.
W pracy technika ochrony środowiska poprawna kalibracja jest kluczowa, bo pH wpływa na interpretację jakości wód i ścieków oraz na dobór dalszych analiz. Warto pamiętać, by przed pomiarami sprawdzić stan elektrody, temperaturę (kompensacja) oraz termin przydatności buforów.
