KWALIFIKACJA EKA5 - STYCZEŃ 2011

PYTANIE NR 14.
Do kont powstałych w wyniku poziomego podziału konta "Środki trwałe" zalicza się
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Poziomy podział konta "Środki trwałe" oznacza wyodrębnienie kont analitycznych dla konkretnych, pojedynczych składników (np. dla danego środka trwałego).
"Umorzenie środków trwałych" jest kontem korygującym, "środki trwałe w likwidacji" dotyczą innego stanu ewidencyjnego, a "środki pieniężne" to odrębna grupa aktywów.

Pełne wyjaśnienie:

Poziomy podział konta (czyli podział na konta analityczne) służy uszczegółowieniu ewidencji prowadzonej na koncie syntetycznym. Jeżeli konto syntetyczne brzmi "Środki trwałe", to konta powstałe w wyniku podziału poziomego powinny opisywać poszczególne składniki środków trwałych (np. konkretny samochód, maszyna, komputer) albo inne szczegółowe przekroje przyjęte w analityce jednostki. Dlatego odpowiedź "Środek trwały X" odpowiada idei analityki: jest to ewidencja pojedynczego obiektu należącego do grupy środków trwałych.

Pozostałe propozycje nie spełniają tej definicji:

  • "Umorzenie środków trwałych" nie jest analityką do wartości środków trwałych, tylko dotyczy konta korygującego (amortyzacji/umorzenia), które służy do ustalenia wartości netto. To inny rodzaj ewidencji niż konto wartości środków trwałych.
  • "Środki trwałe w likwidacji" to ewidencja składników wycofanych z używania lub przeznaczonych do likwidacji. W praktyce może funkcjonować jako odrębne konto (syntetyczne lub analityczne) w zależności od planu kont, ale nie jest typową odpowiedzią na pytanie o konta powstałe z analitycznego podziału konta "Środki trwałe" na pojedyncze obiekty.
  • "Środki pieniężne" to całkiem inna grupa aktywów (kasa, rachunki bankowe), niezwiązana bezpośrednio z ewidencją rzeczowych aktywów trwałych.

Na egzaminie warto zapamiętać: analityka do "Środków trwałych" najczęściej identyfikuje konkretny środek trwały (numer inwentarzowy/obiekt), natomiast umorzenie to osobna ewidencja korygująca, a środki pieniężne należą do innej grupy kont.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Poziomy podział konta to utworzenie kont analitycznych do konta syntetycznego, aby ewidencja była bardziej szczegółowa. Dzięki temu zamiast jednej łącznej kwoty można śledzić wartości w rozbiciu np. na konkretne składniki majątku, kontrahentów lub miejsca powstawania kosztów.
Konto syntetyczne pokazuje dane w ujęciu ogólnym (zbiorczym) i jest prezentowane w sprawozdaniu. Konto analityczne uszczegóławia zapis syntetyczny, np. rozbija "Środki trwałe" na konkretne obiekty. Suma analityki powinna zgadzać się z saldem konta syntetycznego.
Bo analityka konta "Środki trwałe" często jest prowadzona dla pojedynczych składników (konkretnej maszyny, auta, komputera). Taka ewidencja pozwala kontrolować wartość danego środka, jego historię zmian oraz powiązanie z dokumentami OT/LT/sprzedażą.
Najczęściej nie. "Umorzenie środków trwałych" jest kontem korygującym (związanym z amortyzacją) i służy do wykazania dotychczasowego umorzenia oraz ustalenia wartości netto. To inna funkcja niż konto wartości początkowej środków trwałych.
To ewidencja środków trwałych wycofanych z użytkowania, przeznaczonych do likwidacji lub w trakcie procesu likwidacji. W zależności od przyjętego planu kont może być prowadzone jako osobne konto, ale nie jest typowym przykładem analityki "na konkretne obiekty" używanej dla konta "Środki trwałe".
"Środki pieniężne" obejmują gotówkę i rachunki bankowe, czyli aktywa obrotowe. "Środki trwałe" to majątek długoterminowy (rzeczowy) wykorzystywany w działalności jednostki. To różne grupy aktywów i różne konta w planie kont, więc nie tworzą relacji analityka–syntetyka między sobą.
Częsty błąd to wybór kont "tematycznie podobnych" zamiast kont będących uszczegółowieniem danego syntetyka. Uczniowie mylą też konta wartości z kontami korygującymi (np. umorzenie) albo przyjmują, że każde konto z podobnym słowem w nazwie musi być analityką do wskazanego konta.
Szukaj w treści zwrotów typu "poziomy podział konta" lub "konta powstałe z podziału konta". Wtedy poprawne odpowiedzi zwykle wskazują na konkretne obiekty (pojedynczy środek trwały) albo szczegółowe przekroje ewidencji, a nie na inne grupy aktywów czy konta korygujące.
Tak. W praktyce nazwa analityki zależy od przyjętego planu kont i może zawierać np. numer inwentarzowy, nazwę środka, lokalizację lub jednostkę organizacyjną. Kluczowe jest, aby konto analityczne było szczegółowym rozwinięciem konta syntetycznego "Środki trwałe".
Przećwicz rozróżnianie: konto wartości środka trwałego, konto umorzenia oraz konta dotyczące zdarzeń (przyjęcie, likwidacja, sprzedaż). Pomaga też praca na przykładowym planie kont i dekretowanie typowych dokumentów, bo wtedy widać, które konta są analityką, a które odrębnymi kontami.
info

To pytanie poprawnie rozwiązuje 54% zdających egzamin. trudne

Źródła:

  • Wikipedia: "Środki trwałe" — https://pl.wikipedia.org/wiki/%C5%9Arodki_trwa%C5%82e (dostęp: 2026-02-28)
  • GUS: "Klasyfikacja Środków Trwałych (KŚT)" (strona tematyczna) — https://stat.gov.pl/ (należy wyszukać: Klasyfikacja Środków Trwałych KŚT) (dostęp: 2026-02-28)
  • Wikipedia: "Konto księgowe" — https://pl.wikipedia.org/wiki/Konto_ksi%C4%99gowe (dostęp: 2026-02-28)

Materiały:

  • Podręczniki do rachunkowości finansowej dla technika rachunkowości (rozdziały: plan kont, konta syntetyczne i analityczne)
  • Materiały edukacyjne o ewidencji środków trwałych i amortyzacji (ćwiczenia dekretacyjne)
  • Przykładowy zakładowy plan kont jednostki oraz opis analityki do konta "Środki trwałe"

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego