KWALIFIKACJA PGF6 - STYCZEŃ 2017

PYTANIE NR 30.
Do kontroli gęstości optycznej materiałów nieprzeźroczystych wykorzystuje się
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Gęstość optyczną materiałów nieprzezroczystych mierzy się w odbiciu, ponieważ światło nie przechodzi przez podłoże, tylko odbija się od jego powierzchni.
Do tego służy densytometr refleksyjny. Densytometr transmisyjny stosuje się dla materiałów przezroczystych (np. filmów), gdzie mierzy się światło przechodzące.

Pełne wyjaśnienie:

W poligrafii gęstość optyczna opisuje, jak silnie zadrukowane pole pochłania światło. Dobór przyrządu zależy od tego, czy badany materiał przepuszcza światło, czy nie.

Densytometr refleksyjny jest właściwy dla materiałów nieprzezroczystych (np. papieru): źródło światła oświetla pole, a czujnik rejestruje światło odbite. Ponieważ podłoże nie jest przezroczyste, pomiar w transmisji nie miałby sensu technologicznego jako standardowa metoda kontroli druku na takich materiałach.

Odpowiedź "densytometr transmisyjny" jest błędna w tym kontekście, bo tryb transmisyjny służy do pomiarów, gdy światło przechodzi przez próbkę (np. klisze, filmy, niektóre folie). To inna geometria pomiaru i inne zastosowanie.

Odpowiedź "areometr" jest nieprawidłowa, ponieważ areometr mierzy gęstość cieczy (w sensie masy właściwej), a nie parametr optyczny nadruku. Zbieżność słowa "gęstość" może mylić, ale dotyczy innej wielkości fizycznej.

Odpowiedź "pH-metr" także jest nieprawidłowa: pH-metr służy do oceny kwasowości/zasadowości roztworów. W kontroli druku może być użyteczny przy niektórych roztworach technologicznych, ale nie służy do pomiaru gęstości optycznej.

Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w pytaniu pojawia się "materiał nieprzezroczysty", myśl o pomiarze w odbiciu (refleksyjnym). Jeśli pojawia się "film/klisza/folia przezroczysta", wtedy rozważ pomiar w transmisji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):
Gęstość optyczna to miara pochłaniania światła przez zadrukowane pole. Im większa gęstość, tym mniej światła wraca do czujnika (w odbiciu) albo przechodzi przez próbkę (w transmisji). W praktyce pomaga ocenić ilość farby i stabilność druku.
Densytometr refleksyjny oświetla zadrukowane pole na podłożu nieprzezroczystym (np. papier) i mierzy światło odbite. Na tej podstawie wyznacza gęstość optyczną. To podstawowe narzędzie kontroli jakości na arkuszu z maszyny.
Papier i większość podłoży drukowych jest nieprzezroczysta, więc światło nie przechodzi przez materiał w sposób użyteczny pomiarowo. Standardowo mierzy się więc światło odbite od powierzchni. Pomiar transmisyjny ma sens, gdy próbka jest przezroczysta.
Densytometr transmisyjny stosuje się, gdy materiał przepuszcza światło, np. w przypadku filmów, klisz lub innych przezroczystych nośników. Przyrząd mierzy światło, które przechodzi przez próbkę, dlatego jego zastosowanie różni się od kontroli druku na papierze.
Najczęstszy błąd to pomylenie trybów: wybór transmisji dla podłoża nieprzezroczystego lub odbicia dla materiału przezroczystego. Drugi błąd to sugerowanie się słowem "gęstość" i wybieranie przyrządów od cieczy (areometr), choć chodzi o parametr optyczny.
Areometr służy do pomiaru gęstości cieczy (w sensie fizycznym), więc nie jest narzędziem do pomiaru gęstości optycznej nadruku. W drukarni może występować przy innych zadaniach technologicznych, ale nie rozwiązuje problemu kontroli optycznej pól drukowych.
pH-metr może być używany w drukarni do kontroli parametrów niektórych roztworów technologicznych (zależnie od procesu), ale nie mierzy właściwości optycznych nadruku. W pytaniu o gęstość optyczną właściwym kierunkiem jest densytometr, a nie przyrząd do chemii roztworów.
W uproszczeniu: większa ilość farby na polu kontrolnym zwykle powoduje większą gęstość optyczną (mniej światła wraca do czujnika). Dlatego pomiar densytometryczny jest użyteczny do wykrywania wahań farbowania i do stabilizacji procesu drukowania.
W kontekście densytometrii za nieprzezroczyste uznaje się podłoża, przez które światło nie przechodzi w sposób pozwalający na standardowy pomiar transmisyjny, np. papier, karton i wiele tworzyw o wysokiej nieprzezroczystości. Dla nich typowy jest pomiar refleksyjny.
Ucz się przez pary pojęć: refleksja dla podłoży nieprzezroczystych i transmisja dla przezroczystych. Ćwicz rozpoznawanie, co jest mierzone (światło odbite czy przechodzące) oraz do czego służą przyrządy niezwiązane z optyką (pH-metr, areometr).
info

Statystycznie 63% uczniów zna prawidłową odpowiedź. średnie

W praktyce zawodowej kluczowe jest to, że gęstość optyczną materiałów nieprzezroczystych mierzy się w odbiciu, ponieważ światło nie przechodzi przez podłoże, tylko odbija się od jego powierzchni.Do tego służy densytometr refleksyjny.

Materiały:

  • Instrukcje obsługi densytometrów (sekcje o trybie reflection/transmission)
  • Podręczniki z technologii druku i kontroli jakości (rozdziały o densytometrii)
  • Materiały szkolne z poligrafii dotyczące pól kontrolnych i pomiarów barwy/gęstości

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego