Dłutowanie to proces obróbki skrawaniem, w którym skrawanie realizowane jest ruchem posuwisto-zwrotnym. W praktyce często służy do wykonywania kształtów trudnych do uzyskania innymi metodami, np. rowków wewnętrznych, wielowypustów czy kształtów w otworach. Ze względu na zasadę ruchu roboczego i charakter narzędzia (zwykle narzędzie jednoostrzowe) dłutowanie zalicza się do strugania – jest to ta sama grupa procesów, różniąca się typowo konstrukcją obrabiarki i zastosowaniem (struganie częściej kojarzone z powierzchniami zewnętrznymi, dłutowanie także z obróbką wewnętrzną).
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są niepoprawne?
- "Honowania" – honowanie to obróbka wykończeniowa, zwykle po wcześniejszym wytoczeniu lub wytoczeniu/wierceniu, stosowana do poprawy dokładności wymiarowej i jakości powierzchni (np. gładzi cylindrów). Kinematyka i cel procesu są inne niż w dłutowaniu.
- "Wytaczania" – wytaczanie jest obróbką otworów narzędziem wytaczarskim, typowo z ruchem obrotowym (na tokarkach, wytaczarkach, centrach obróbkowych). To inna grupa procesów niż struganie/dłutowanie.
- "Toczenia" – toczenie polega na skrawaniu przy ruchu obrotowym przedmiotu obrabianego i posuwie narzędzia. Dłutowanie nie jest procesem obrotowym, więc nie zalicza się do toczenia.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie procesu pojawia się ruch posuwisto-zwrotny jako ruch główny (roboczy) i narzędzie skrawa "w przód", a w drodze powrotnej nie skrawa, to najczęściej jest to struganie lub dłutowanie (ta sama rodzina procesów).
