W ocenie ryzyka zawodowego często stosuje się tabele (matryce) oceny, w których łączy się dwie cechy: prawdopodobieństwo zdarzenia oraz ciężkość (skutki) następstw. "Metoda pięciostopniowa" odnosi się do sytuacji, gdy w takiej tabeli zastosowano skalę pięciu poziomów (np. 1–5) dla jednej lub obu osi oceny.
Odpowiedź "Pięciostopniowej." jest poprawna, ponieważ wskazuje metodę odpowiadającą tabeli, w której widoczne jest pięć stopni gradacji (pięć poziomów opisanych liczbowo lub słownie). Kluczowym krokiem jest rozpoznanie, ile poziomów zawiera skala w tabeli, a nie samo "wrażenie" z wyglądu matrycy.
- "Trójstopniowej." jest błędne, gdy w tabeli występuje więcej niż trzy poziomy (np. 1–5). Ten błąd bywa skutkiem automatycznego kojarzenia oceny ryzyka z prostą matrycą 3x3.
- "Sześciostopniowej." jest błędne, jeśli skala nie ma sześciu poziomów (np. 1–6). Studenci czasem mylą liczbę kategorii opisowych z liczbą stopni skali.
- "Dziewięciostopniowej." jest błędne, gdy nie występuje dziewięć poziomów (np. 1–9) lub dziewięć klas ryzyka. To częsty skrót myślowy wynikający z utożsamiania matrycy 3x3 (9 pól) z "dziewięciostopniową" skalą, choć "pola" matrycy nie muszą oznaczać stopni skali.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze szukaj w tabeli legendy, nagłówków osi i opisów poziomów (np. "bardzo małe" do "bardzo duże" lub zakresów 1–5). Następnie policz stopnie skali i dopasuj nazwę metody.
