W zapisie funkcji logicznej kluczowe jest poprawne odczytanie dwóch elementów: alternatywy (OR, symbol ∨) oraz koniunkcji (AND, symbol ∧), a także negacji (NOT, ¬), która w odpowiedziach jest zaznaczona jako kreska nad symbolem.
Poprawna funkcja ma postać:
K1 = (S1 ∨ S3) ∧ ¬S2
- (S1 ∨ S3) oznacza, że wystarczy aktywność co najmniej jednego z sygnałów S1 lub S3.
- ∧ ¬S2 oznacza dodatkowy warunek: sygnał S2 ma być nieaktywny. Innymi słowy, S2 pełni rolę blokady.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są błędne?
- K1 = S1 ∨ S3 ∨ ¬S2 – to trzy warunki połączone OR. W takim układzie sama nieaktywność S2 (¬S2) mogłaby załączyć K1, co zasadniczo zmienia działanie: znika wymóg (S1 lub S3) razem z blokadą.
- K1 = S1 ∧ S3 ∨ ¬S2 – wymaga jednoczesnej aktywności S1 i S3 (AND) lub spełnienia ¬S2. To jest inna logika: po pierwsze zbyt "ostry" warunek (S1 i S3 naraz), po drugie możliwość załączenia K1 samym ¬S2.
- K1 = S1 ∧ (S3 ∨ ¬S2) – tutaj S1 staje się warunkiem koniecznym (musi być 1), a dopiero potem rozpatruje się (S3 lub ¬S2). To także nie odpowiada sytuacji, w której wystarczy (S1 lub S3), o ile ¬S2 jest spełnione.
Wskazówka egzaminacyjna: najpierw ustal, które sygnały są łączone równolegle (OR) i szeregowo (AND), a dopiero potem sprawdź, czy negacja dotyczy pojedynczego wejścia (¬S2) czy całego nawiasu.
