W elementach murowych przenoszących duże obciążenia kluczowa jest odpowiednia wytrzymałość zaprawy, ponieważ zaprawa współpracuje z elementami murowymi (np. cegłą, bloczkami) i przenosi naprężenia w spoinach. Z tego powodu właściwym wyborem jest zaprawa cementowa, która co do zasady zapewnia większą wytrzymałość i sztywność niż zaprawy na bazie wapna lub gipsu.
Odpowiedź "wapienną" należy odrzucić, ponieważ zaprawy wapienne są zwykle mniej wytrzymałe i stosuje się je tam, gdzie wymagania nośności są mniejsze albo gdzie priorytetem jest większa urabialność czy paroprzepuszczalność, a nie przenoszenie wysokich obciążeń konstrukcyjnych.
Odpowiedź "gipsową" jest błędna, bo gips jest typowym spoiwem do prac wewnętrznych i wykończeniowych (np. tynków, gładzi) i nie jest standardowym rozwiązaniem do murowania elementów konstrukcyjnych silnie obciążonych. W praktyce zaprawy gipsowe mają inne przeznaczenie i nie dobiera się ich do murów nośnych w rozumieniu robót konstrukcyjnych.
Odpowiedź "wapienno-gipsową" także nie pasuje do murowania nadproży, słupów, filarów czy kominów o dużych obciążeniach, ponieważ domieszka/spoiwo gipsowe kieruje taką zaprawę raczej w stronę zastosowań wykończeniowych, a nie konstrukcyjnych, gdzie liczy się podwyższona wytrzymałość spoin.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawiają się słowa "konstrukcja", "duże obciążenie", "elementy nośne", myśl o rozwiązaniach o większej wytrzymałości (najczęściej cementowych lub cementowo-wapiennych w zależności od wymagań). Zaprawy gipsowe kojarz przede wszystkim z tynkami i pracami wewnętrznymi.
