Mycie zabrudzonych narzędzi chirurgicznych to czynność wykonywana w warunkach "brudnych", z realnym ryzykiem kontaktu z krwią i innym materiałem biologicznym oraz ryzykiem urazów (skaleczenie, zakłucie ostrzem, igłą, kleszczykami). Z tego powodu kluczowe jest użycie rękawic o zwiększonej odporności mechanicznej i odpowiedniej długości mankietu, czyli rękawic grubych gumowych (tzw. ochronnych/gospodarczych, często określanych jako "utility gloves").
Odpowiedź "grube gumowe." jest poprawna, bo takie rękawice lepiej chronią skórę przed:
- przecięciem i przetarciem podczas szorowania i manipulowania narzędziami,
- przypadkowym zakłuciem (choć nie eliminują go całkowicie),
- długotrwałym kontaktem z detergentami i roztworami stosowanymi w myciu, które mogą podrażniać skórę.
Pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe, bo odnoszą się do rękawic jednorazowych o mniejszej odporności na uszkodzenia w pracy z ostrymi narzędziami:
- "chirurgiczne." – rękawice chirurgiczne są przeznaczone do procedur jałowych i pracy wymagającej czucia, a nie do agresywnego mycia w strefie brudnej; łatwiej je uszkodzić przy kontakcie z ostrymi elementami.
- "cienkie gumowe." – cienkie rękawice jednorazowe (np. diagnostyczne) zapewniają barierę biologiczną, ale słabo chronią mechanicznie podczas czyszczenia narzędzi i mogą pękać przy tarciu.
- "cienkie lateksowe." – analogicznie: lateks może dawać dobrą szczelność, jednak cienkie rękawice jednorazowe nie są optymalne do mycia narzędzi; dodatkowo lateks bywa problematyczny alergologicznie w części środowisk pracy.
W praktyce warto pamiętać, że dobór ŚOI zależy od oceny ryzyka: do mycia narzędzi zwykle potrzebujesz rękawic ochronnych (grubych), a w razie rozchlapywania także innych elementów ochrony (np. fartuch, ochrona oczu/twarzy). Na egzaminie kluczem jest rozróżnienie: cienkie rękawice jednorazowe są typowe dla kontaktu z pacjentem, a grube gumowe dla czynności brudnych i obróbki sprzętu.
