Wybór urządzenia do nadruku zależy przede wszystkim od rodzaju podłoża. Bawełniana koszulka jest podłożem tekstylnym, elastycznym i chłonnym, więc typowe technologie poligrafii arkuszowej (papier) albo signmakingu (folie) nie będą właściwym pierwszym wyborem.
Drukarka DTG (direct-to-garment) jest przeznaczona do nanoszenia grafiki bezpośrednio na odzież, najczęściej przy użyciu atramentów pigmentowych do tekstyliów oraz odpowiedniego przygotowania tkaniny (np. w zależności od rozwiązania technologicznego). Dzięki temu możliwy jest nadruk logotypów i grafik na koszulkach, szczególnie w krótkich i średnich nakładach.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Drukarka 3D wytwarza obiekty przestrzenne z tworzyw/żywic, a nie wykonuje płaskich nadruków na tkaninie.
- Ploter solwentowy jest kojarzony z drukiem wielkoformatowym na materiałach reklamowych (np. folie, banery). Sam z siebie nie jest standardowym rozwiązaniem do bezpośredniego nadruku na bawełnie.
- Maszyna offsetowa DI (digital imaging) należy do technologii offsetowych dla podłoży arkuszowych, typowo papieru i kartonu; nie jest przeznaczona do zadruku odzieży.
W praktyce egzaminacyjnej kluczowe jest skojarzenie: tekstylia (koszulka) → DTG. Na egzaminie zwracaj uwagę na słowa "bawełniana koszulka" i "nadruk logotypu", bo wskazują one na druk na odzieży, a nie na produkcję obiektu, druk na folii czy druk arkuszowy.
