Po operacji krojenia (cięcia) kluczowym parametrem wyrobu jest uzyskany format, czyli zgodność wymiarów arkusza/użytku z założeniem produkcyjnym. Tę zgodność sprawdza się przez pomiar wymiarów liniowych (najczęściej długości i szerokości) i porównanie wyniku z wymaganym formatem oraz tolerancją przyjętą w danym zakładzie.
Do pomiaru takich wymiarów stosuje się przymiar liniowy (np. liniał, miarka, przymiar stalowy). Jest to narzędzie przeznaczone do bezpośredniego odczytu długości w milimetrach i pozwala szybko ocenić, czy ulotka nie jest ucięta za wąsko, za szeroko lub "ucieka" z formatu.
Pozostałe narzędzia nie służą do oceny formatu po krojeniu:
- twardościomierz bada twardość materiału (np. metali, tworzyw), a nie wymiary liniowe użytku;
- mikrometr jest przyrządem do bardzo dokładnych pomiarów małych wymiarów (często grubości, średnic). W poligrafii może być użyteczny np. do kontroli grubości podłoża, ale nie jest typowym narzędziem do sprawdzania formatu ulotek po cięciu;
- lupka poligraficzna służy do kontroli detali obrazu (np. punktów rastrowych, pasowania, jakości druku), a nie do weryfikacji wymiarów po krojeniu.
W praktyce produkcyjnej poprawny dobór narzędzia to element kontroli jakości: mierzy się to, co jest wymaganiem klienta w danym etapie procesu. Po cięciu wymaganiem jest przede wszystkim wymiar, więc właściwy jest przyrząd do pomiaru długości.
