Ocena elastyczności (sprężystości) skóry wymaga pomiaru jej odpowiedzi mechanicznej na wymuszenie (odkształcenie i powrót do kształtu). Do tego celu stosuje się kutometr, czyli aparat oceniający właściwości biomechaniczne skóry. W praktyce pomiar polega na kontrolowanym zassaniu (podciśnieniu) fragmentu skóry do sondy oraz rejestracji, jak szybko i w jakim zakresie skóra ulega odkształceniu oraz jak wraca po ustaniu bodźca. Uzyskane parametry pozwalają porównywać sprężystość skóry w czasie lub między obszarami.
Pozostałe urządzenia z odpowiedzi dotyczą innych, biofizycznych cech skóry, dlatego nie są właściwe do oceny elastyczności:
- Sebumetr – służy do pomiaru ilości sebum (natłuszczenia) na powierzchni skóry. Może być przydatny w diagnostyce skóry tłustej czy trądzikowej, ale nie mierzy cech mechanicznych.
- Meksametr – wykorzystuje pomiary optyczne do oceny składników związanych z barwą, typowo indeksu melaniny i rumienia. Jest pomocny np. przy przebarwieniach lub ocenie reakcji naczyniowych, lecz nie dotyczy sprężystości.
- Ewaporymetr – mierzy parowanie wody z powierzchni skóry, czyli przeznaskórkową utratę wody (TEWL). To parametr funkcji bariery naskórkowej, a nie elastyczności.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w pytaniu pojawiają się pojęcia ujędrnienie, sprężystość, elastyczność, szukaj aparatu z grupy pomiarów mechanicznych (kutometr). Gdy mowa o sebum – sebumetr; o barwie/rumieniu – meksametr; o utracie wody/nawodnieniu bariery – ewaporymetr/urządzenia do TEWL.
