Przy sporządzaniu wzorców do spektrofotometrii UV-Vis kluczowe jest uzyskanie dokładnej objętości końcowej każdego roztworu, ponieważ stężenie wzorca wynika z masy odważki i objętości po uzupełnieniu do kreski. Z tego powodu podstawowym naczyniem roboczym jest kolba miarowa 50 cm³ – i skoro wzorców mają być cztery, potrzebne są 4 sztuki.
Substancję stałą (tu: kwas salicylowy używany do przygotowania roztworów w roztworze NaOH) odważa się na wadze analitycznej do naczyńka wagowego. W praktyce laboratoryjnej przygotowując serię kilku wzorców wygodnie i bezpiecznie jest użyć osobnych naczynek wagowych, aby uniknąć pomyłek, pozostałości i zanieczyszczeń krzyżowych – stąd 4 naczyńka wagowe.
Kolejny etap to przeniesienie ilościowe odważki do kolby miarowej. Do wsypywania proszku do wąskiej szyjki kolby wykorzystuje się lejek, który ogranicza straty mechaniczne. Zlewka pełni rolę naczynia pomocniczego: ułatwia wstępne rozpuszczenie, sporządzenie popłuczyn i organizację pracy (np. krótkotrwałe przetrzymanie roztworu przed przelaniem do kolby).
- Odpowiedź z kolbą stożkową jest nieprawidłowa, bo kolba stożkowa nie zapewnia dokładnego ustalenia objętości końcowej 50 cm³.
- Warianty z biuretą odnoszą się do odmierzania objętości w miareczkowaniu, a nie do sporządzania roztworu o zadanej objętości końcowej w kolbie miarowej.
- Wariant z 1 kolbą miarową i 1 naczyńkiem jest ryzykowny organizacyjnie dla czterech wzorców i nie odpowiada typowej praktyce przygotowania serii roztworów.
Dlatego właściwy zestaw to: cztery kolby miarowe 50 cm³, cztery naczyńka wagowe oraz po jednym lejku i zlewce jako sprzęcie pomocniczym.
