W logistyce i marketingu wyróżnia się m.in. trzy klasyczne strategie doboru liczby pośredników i punktów sprzedaży w kanale dystrybucji: intensywną, selektywną oraz wyłączną.
Dystrybucja intensywna oznacza dążenie do tego, aby towar był dostępny "wszędzie tam, gdzie klient może go oczekiwać" – w możliwie wielu sklepach i kanałach sprzedaży. Jest typowa dla produktów kupowanych często, o relatywnie niskiej wartości jednostkowej, gdzie decyzja zakupowa bywa szybka, a brak produktu na półce łatwo skutkuje wyborem zamiennika. Przykładowo żywność, prasa, kosmetyki masowe i chemia gospodarcza to towary, dla których liczy się wysoka dostępność i szerokie pokrycie rynku.
Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?
- Dystrybucja selektywna – zakłada ograniczenie liczby punktów sprzedaży do wybranych (spełniających kryteria). Stosuje się ją, gdy ważna jest kontrola ekspozycji, jakości obsługi lub wizerunku, a produkt nie musi być dostępny w każdym sklepie.
- Dystrybucja wyłączna – opiera się na bardzo silnym ograniczeniu kanału (np. jeden dystrybutor lub niewielka liczba autoryzowanych sprzedawców na danym obszarze). Celem jest kontrola marki i warunków sprzedaży, a nie maksymalizacja liczby punktów.
- Dystrybucja ekskluzywna – w praktyce znaczeniowo zbliżona do wyłącznej (nacisk na prestiż i ograniczoną dostępność), więc nie pasuje do towarów masowych wymienionych w pytaniu.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w opisie pojawiają się produkty codziennego zakupu i przykłady typu FMCG, zwykle chodzi o strategię "szeroko i często", czyli dystrybucję intensywną. Gdy mowa o prestiżu, autoryzacji lub bardzo ograniczonej liczbie sprzedawców – rozważ wyłączną/ekskluzywną.
