Odważka ma mieć masę około 250 mg i być odważona z dokładnością do 1 mg. Najpierw trzeba poprawnie przeliczyć jednostki: 1000 mg = 1 g, więc 250 mg = 0,250 g.
Dokładność do 1 mg oznacza, że masa jest wyznaczana z rozdzielczością 1 mg, czyli w zapisie w gramach z krokiem 0,001 g. Innymi słowy: sensowne wyniki w gramach będą miały trzy miejsca po przecinku (np. 0,249 g; 0,250 g; 0,251 g).
Odpowiedź "0,251 g" odpowiada 251 mg, czyli nadal jest to "około 250 mg" i jednocześnie jest zapisana zgodnie z wymaganą dokładnością ważenia.
- "0,215 g" to 215 mg – zbyt daleko od 250 mg (różnica 35 mg), mimo że zapis ma poprawny format.
- "0,025 g" to 25 mg – błąd skali o rząd wielkości, typowy skutek pomylenia miejsca przecinka.
- "2,510 g" to 2510 mg – masa dziesięciokrotnie za duża, również wynikająca z błędu w przeliczeniu mg↔g lub w zapisie liczby.
W praktyce laboratoryjnej taka kontrola jednostek i liczby miejsc po przecinku jest kluczowa, bo błędna odważka substancji wzorcowej prowadzi do systematycznie złego stężenia roztworu mianowanego, a w konsekwencji do błędnych wyników analiz procesowych.
