Pożywka (podłoże hodowlane) do hodowli bakterii musi zapewnić warunki do wzrostu, czyli przede wszystkim dostęp do wody i składników odżywczych (źródeł węgla, azotu, soli mineralnych, czasem witamin). W praktyce laboratoryjnej rolę "bazy odżywczej" pełnią gotowe lub przygotowywane mieszaniny typu bulion odżywczy (podłoże płynne) lub jego odpowiednik zestalone w celu uzyskania podłoża stałego.
Odpowiedź "żelatyny i zwykłego bulionu" jest poprawna, ponieważ łączy dwa sensowne elementy: bulion jako część odżywczą oraz żelatynę, która może pełnić funkcję substancji zestalającej (umożliwiającej uzyskanie pożywki półstałej/stałej). Taki zestaw odpowiada logice konstruowania podłoży: składniki odżywcze + ewentualny czynnik żelujący.
Pozostałe propozycje są błędne z następujących powodów:
- "tylko glukozy" – pojedynczy cukier może być źródłem węgla, ale nie zapewnia pełnego zestawu składników niezbędnych do wzrostu (np. źródła azotu i odpowiednich soli). Sama glukoza nie jest kompletną pożywką.
- "agaru z płynem Lugola" – agar jest głównie substancją żelującą, a płyn Lugola to odczynnik stosowany m.in. w reakcjach z polisacharydami i w procedurach barwienia; taki zestaw nie tworzy typowej pożywki odżywczej dla bakterii.
- "skrobi" – skrobia jest polisacharydem i może mieć zastosowania testowe lub być składnikiem specjalnych podłoży, ale sama w sobie nie stanowi kompletnego podłoża hodowlanego.
W zadaniach egzaminacyjnych warto pamiętać: podłoże to zwykle mieszanina, a nie jeden składnik. Jeżeli w odpowiedzi występuje element "odżywczy" (np. bulion) oraz element "żelujący" (np. żelatyna/agar), to taka kombinacja częściej odpowiada realnej konstrukcji pożywek.
