W klasyfikacji szkodników drewna kluczowe jest kryterium miejsca i etapu zasiedlenia surowca. Szkodniki techniczne rozwijają się w drewnie już pozyskanym: ściętym, składowanym, transportowanym lub magazynowanym. Powodują wówczas bezpośrednie straty gospodarcze, bo pogarszają jakość surowca (np. przez korytarze larwalne, zasiedlenie i związane z nim przebarwienia).
Odpowiedź "drwalnik paskowany, trzpiennik olbrzym" pasuje do tej definicji. Drwalnik paskowany jest kojarzony z drewnem składowanym iglastym, gdzie jego larwy drążą korytarze i mogą sprzyjać wadom technicznym drewna. Trzpiennik olbrzym także wiąże cykl rozwojowy z drewnem świeżym, często już po ścięciu (lub w drzewach silnie osłabionych), co w praktyce przekłada się na szkody w drewnie surowcowym.
Pozostałe zestawy zawierają gatunki, które mogą być "szkodnikami iglastych" lub "kambiofagami", ale nie spełniają kryterium technicznego. Odpowiedzi z "cetyniec większy, kornik ostrozębny" odwołują się do owadów typowych dla drzew żywych lub osłabionych, rozwijających się pod korą w stojących drzewach, a nie w surowcu składowanym. Podobnie inne pary obejmują gatunki związane z innymi gospodarzami (liściaste) lub innymi środowiskami zasiedlenia, więc nie są właściwym przykładem szkodników technicznych drewna iglastego.
Na egzaminie warto zapamiętać prostą regułę: jeśli pytanie mówi o "technicznym" szkodniku drewna, myśl o składach drewna i surowcu po pozyskaniu, a nie o gradacjach w drzewostanie.
