Twardość ściernicy nie opisuje twardości ziarna ściernego, lecz siłę wiązania, z jaką spoiwo utrzymuje ziarna w narzędziu. W praktyce decyduje to o tym, czy ziarna będą się odpowiednio wykruszać (odsłaniając nowe, ostre krawędzie), czy też będą "trzymane" zbyt długo, co sprzyja tarciu i przegrzewaniu.
W skali literowej (od bardzo miękkich do bardzo twardych) litera "N" należy do grupy średniej twardości. Przy szlifowaniu i rzeźbieniu szkła ołowiowego (kryształowego) często potrzebna jest właśnie twardość średnia: obróbka jest precyzyjna, lokalna i długotrwała, a narzędzie powinno zachować kształt oraz stabilną pracę.
Dlaczego nie litery zbyt miękkie? Odpowiedzi "K" i "L" oznaczają ściernice bardziej miękkie, które mogą zużywać się przedwcześnie, zwłaszcza gdy zależy nam na utrzymaniu profilu ściernicy podczas wykonywania ornamentów, reliefów czy grawerunków. Nadmierne wykruszanie powoduje utratę geometrii i trudniej utrzymać powtarzalną jakość detalu.
Dlaczego nie "M"? Odpowiedź "M" jest również średnia, ale bliżej zakresów miększych. W rzeźbieniu szkła, gdzie ważna jest kontrola procesu i stabilność narzędzia, wybiera się twardość zapewniającą większą trwałość niż typowo "miękkie średnie", co w tym zestawie odpowiedzi reprezentuje właśnie "N".
W skrócie: "N" to praktyczny kompromis między samoostrzeniem a trwałością narzędzia, istotny przy dekoracyjnej obróbce szkła ołowiowego. Na egzaminie warto pamiętać, że dobór twardości ściernicy zależy od mechanizmu pracy ziarna i od wymagań jakościowych powierzchni, a nie od intuicyjnego hasła "twardsze do twardszego".
