W instalacjach wody słodkiej na statku najczęściej spotyka się pompy odśrodkowe, ponieważ są przeznaczone do tłoczenia cieczy o małej lepkości (takich jak woda) i pozwalają uzyskać duże natężenia przepływu przy stabilnej pracy w typowych układach rurociągowych. Dodatkowo ich budowa jest stosunkowo prosta, co ułatwia obsługę i utrzymanie w ruchu.
Odpowiedź "śrubową" jest nieprawidłowa jako wybór "najczęściej" dla wody, ponieważ pompy śrubowe (wyporowe) są szczególnie korzystne przy cieczach bardziej lepkich oraz wtedy, gdy istotna jest łagodna praca i dobre zasysanie (np. w układach olejowych). Dla wody zwykle nie jest to podstawowy, najpopularniejszy wybór.
Odpowiedź "zębatą" również nie pasuje do typowego transportu wody słodkiej. Pompy zębate są pompami wyporowymi, powszechnymi w układach olejowych i paliwowych, gdzie liczy się precyzyjne podawanie i praca z cieczami smarnymi. Dla wody bywają stosowane rzadziej, m.in. ze względu na gorsze warunki smarowania elementów roboczych.
Odpowiedź "wielotłoczkową" jest błędna w kontekście "najczęściej", bo tego typu pompy dobiera się przede wszystkim do sytuacji wymagających wysokich ciśnień i zwykle mniejszych przepływów (zależnie od konstrukcji). W typowej dystrybucji wody na statku ważniejsza jest wydajność i prostota, co faworyzuje pompy odśrodkowe.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy medium to woda, a zadanie brzmi jak "transport/tłoczenie w instalacji", najpierw rozważ pompę odśrodkową; pompy wyporowe częściej kojarz z olejami, paliwami i zadaniami dozowania lub wysokiego ciśnienia.
