KWALIFIKACJA BUD8 - STYCZEŃ 2015

PYTANIE NR 9.
Do transportu żurawiem belki dwuteowej o masie 1200 kg należy zastosować
Ilustracja przedstawia tabelę z danymi dotyczącymi uchwytów do kształtowników stalowych, co jest związane z kontekstem
A.
B.
C.
D.
Wyjaśnienie poprawnej odpowiedzi:
Dobór uchwytów do transportu belki żurawiem zależy od masy ładunku oraz sposobu podwieszenia.
Stosuje się taki typ i liczbę uchwytów, aby nośność w danym układzie podnoszenia była wystarczająca i zapewniała stabilne, bezpieczne utrzymanie belki podczas podnoszenia i przemieszczania.

Pełne wyjaśnienie:

Przy transporcie belki dwuteowej żurawiem kluczowe jest, aby zastosowany osprzęt chwytający był dobrany do masy ładunku oraz układu podnoszenia (liczby punktów podwieszenia i sposobu zaczepienia). W praktyce oznacza to, że wybiera się taki typ i rozmiar uchwytu, aby jego dopuszczalne obciążenie robocze było wystarczające w rzeczywistych warunkach pracy, z uwzględnieniem zasad bezpieczeństwa.

Dlaczego poprawna jest odpowiedź: dwa uchwyty typu UsD 160?
Podnoszenie długich elementów, takich jak belki, typowo realizuje się w dwóch punktach. Dwa uchwyty pozwalają stabilnie utrzymać element, ograniczyć ryzyko obrotu oraz zmniejszyć naprężenia lokalne w miejscu chwytu. Wskazany typ/rozmiar uchwytu odpowiada doborowi osprzętu o odpowiedniej nośności do masy 1200 kg w założonym układzie podnoszenia.

Dlaczego pozostałe odpowiedzi są nieprawidłowe?

  • Trzy uchwyty typu UsD 50 – sama większa liczba uchwytów nie gwarantuje bezpieczeństwa. Ograniczeniem jest nośność pojedynczego uchwytu oraz to, czy układ trójpunktowy jest dopuszczony i stabilny dla danego elementu. Zbyt "mały" typ uchwytu może nie spełniać wymagań nośności.
  • Jeden uchwyt typu UsD 160 – pojedynczy punkt podwieszenia dla belki zwiększa ryzyko niestabilności (przechyłu/obrotu) i zwykle nie jest właściwą metodą bez dodatkowych rozwiązań (np. trawersy i odpowiedniego zawieszenia).
  • Dwa uchwyty typu UsD 50 – liczba punktów może być właściwa, ale decyduje także nośność i przeznaczenie uchwytu. Zbyt mały typ uchwytu może nie zapewnić wymaganego zapasu bezpieczeństwa w danych warunkach.

Wskazówka egzaminacyjna: w pytaniach o dobór osprzętu najpierw ustal, czy ładunek powinien być podnoszony w jednym czy dwóch punktach (stabilność), a dopiero potem dobieraj typ/rozmiar uchwytu do obciążenia i zasad bezpiecznej eksploatacji.

Dodatkowe pytania

Dodatkowe pytania (FAQ):

Najpierw określ stabilność ładunku: długie elementy (np. belki) zazwyczaj podnosi się w dwóch punktach, aby ograniczyć obrót i przechył.

Następnie sprawdź nośność osprzętu w danym układzie oraz zgodność z instrukcją użytkowania.

Jeden punkt podwieszenia powoduje, że belka łatwo się obraca i przechyla, a jej położenie jest trudniejsze do kontrolowania.

To zwiększa ryzyko uderzenia w konstrukcję, uszkodzenia ładunku i zagrożenia dla pracowników. Dwa punkty zwykle zapewniają stabilniejsze podnoszenie.

Oznaczenie typu/rozmiaru uchwytu jest kodem katalogowym, który zwykle wiąże się z przeznaczeniem, zakresem pracy i dopuszczalnym obciążeniem.

Dokładne znaczenie zależy od producenta i dokumentacji uchwytu, dlatego na budowie należy opierać się na tabliczce znamionowej i instrukcji.

Kluczowe są: masa ładunku, liczba punktów podwieszenia, planowany kąt cięgien (jeśli jest zawiesie wielocięgnowe), sposób chwytu oraz stan powierzchni/krawędzi.

Dobór wykonuje się tak, by nośność osprzętu w realnym układzie była wystarczająca i zgodna z instrukcją.

Nie zawsze. Więcej uchwytów może skomplikować układ, utrudnić równomierny rozkład obciążenia i wprowadzić niekorzystne naprężenia.

Bezpieczeństwo wynika z poprawnego projektu podwieszenia, dopuszczonych metod pracy oraz dobranej nośności każdego elementu osprzętu.

Częste błędy to: dobór "na oko" bez sprawdzenia nośności, ignorowanie wpływu układu podwieszenia, stosowanie jednego punktu dla długiego elementu oraz używanie osprzętu bez czytelnego oznakowania.

Na egzaminie zawsze analizuj stabilność ładunku i dobór nośności.

Trawersę stosuje się, gdy trzeba utrzymać odpowiedni rozstaw punktów podwieszenia, ograniczyć niekorzystne kąty cięgien albo nie dopuścić do ściskania/odkształcenia elementu.

Pomaga też stabilizować długie ładunki i lepiej kontrolować ich położenie podczas montażu.

Sprawdza się oznakowanie (nośność, identyfikacja), stan techniczny (pęknięcia, odkształcenia, zużycie), kompletność oraz zgodność z instrukcją.

Uchwyt z wadami, bez oznakowania lub bez wymaganej dokumentacji nie powinien być używany w transporcie bliskim.

Nośność robocza to dopuszczalne obciążenie, jakie osprzęt może przenosić w określonych warunkach pracy.

Przekroczenie tej wartości zwiększa ryzyko uszkodzenia uchwytu, zerwania podwieszenia i wypadku. W doborze zawsze uwzględnia się układ podnoszenia i wymagany zapas bezpieczeństwa.

Ćwicz schemat: (1) określ ładunek i stabilność, (2) dobierz liczbę punktów podwieszenia, (3) wybierz osprzęt o właściwej nośności, (4) sprawdź ograniczenia z instrukcji.

Ucz się rozpoznawania elementów osprzętu i typowych zastosowań w montażu konstrukcji stalowych.

info

Statystycznie 44% uczniów zna prawidłową odpowiedź. trudne

Źródła:

  • PN-EN 13155:2021 (lub nowsza) Dźwignice — Bezpieczeństwo — Osprzęt podnoszący niezamocowany na stałe — rozdziały dotyczące wymagań i obciążeń roboczych
  • PN-EN 1492-1 (lub nowsza) Zawiesia włókiennicze — Wymagania bezpieczeństwa — część dotycząca zasad użytkowania i doboru (koncepcja WLL i sposobu podwieszenia)
  • PN-EN 818-4 (lub nowsza) Zawiesia łańcuchowe — Bezpieczeństwo — część dotycząca doboru zawiesi wielocięgnowych i wpływu układu podnoszenia na obciążenia

Materiały:

  • Instrukcje stanowiskowe BHP dotyczące prac z żurawiami i transportem bliskim
  • Katalogi i karty techniczne osprzętu do podnoszenia stosowanego w przedsiębiorstwie
  • Materiały szkoleniowe z zakresu zawiesi i osprzętu chwytającego (dobór, przeglądy, oznakowanie)

Aktualizacja pytania: 31.03.2026



Aktualizacja pytania: 31.03.2026
📡 Brak połączenia internetowego