Metoda faszynowania (umocnienie faszynowe) należy do rozwiązań przeciwerozyjnych wykorzystujących materiał roślinny i drewno. Jej istotą jest ułożenie przy brzegu wiązek cienkich gałęzi (czyli faszyny) tak, aby rozpraszały energię wody i ograniczały rozmywanie gruntu. Żeby taka warstwa nie przemieszczała się, wykonuje się mocowanie mechaniczne, najczęściej za pomocą drewnianych kołków/palików.
Dlatego odpowiedź "drewniane kołki, cienkie gałęzie drzew lub krzewów" jest właściwa: obejmuje typowe elementy konstrukcji faszynowej (materiał wiązkowy + elementy mocujące). W praktyce mogą występować warianty wykonawcze, ale rdzeń technologii pozostaje ten sam: gałęzie (faszyna) stabilizowana kołkami.
Pozostałe propozycje wskazują na inne technologie:
- "kamienie, kosze z metalowej siatki" opisują umocnienie kamienne lub gabionowe. Gabiony to konstrukcje z siatki wypełnione kruszywem, a nie umocnienie faszynowe.
- "nasiona traw, ażurowe płyty betonowe" odnoszą się do obsiewu przeciwerozyjnego i umocnień płytami/elementami prefabrykowanymi. To rozwiązania o innym mechanizmie działania niż faszyna.
- "grodnice winylowe, żwir" dotyczą szczelnych przegród/brzegosłonów (grodnice) oraz podsypek/warstw filtracyjnych. Nie stanowią typowego zestawu materiałów do faszynowania.
Wskazówka egzaminacyjna: jeśli w odpowiedziach pojawiają się gałęzie/wiązki roślinne oraz kołki/paliki, to zwykle sygnał metod biologicznych (faszyna, narzut roślinny). Jeśli widzisz siatkę i kosze z kamieniem, myśl o gabionach; jeśli betonowe elementy ażurowe – o prefabrykatach do umocnień skarp.
