Przy wykonywaniu gwintu wewnętrznego (np. M8) najpierw wykonuje się otwór pod gwintowanie, a dopiero potem nacina gwint gwintownikiem. Otwór musi być mniejszy od 8 mm, ponieważ gwintownik "wycina" z materiału zarysy gwintu i potrzebuje odpowiedniej ilości naddatku.
Średnicę wiertła dobiera się najczęściej:
- z tabel doboru wierteł pod gwinty (najpewniejsza metoda w praktyce),
- albo z reguły przybliżonej: dwiertła ≈ d − P, gdzie d to średnica nominalna gwintu, a P to skok.
Odpowiedź "6,5 mm." odpowiada doborowi średnicy otworu pod gwint, a nie średnicy samego gwintu. Pozostałe propozycje są nieprawidłowe z typowych względów technologicznych:
- "7,0 mm." oznacza zbyt duży otwór jak na typowe gwintowanie M8 w takich zadaniach – gwint byłby płytszy i mógłby mieć gorszą nośność.
- "6,7 mm." jest wartością "pomiędzy", ale nadal nie odpowiada wskazanemu w zadaniu doborowi; w praktyce należy trzymać się tabel i zaleceń narzędziowych.
- "8,0 mm." to średnica nominalna, czyli wiertło dałoby otwór bez naddatku na wycięcie zarysu gwintu – gwintu wewnętrznego M8 nie dałoby się prawidłowo wykonać.
Wskazówka egzaminacyjna: w zadaniach o doborze wiertła pod gwint zawsze sprawdź, czy chodzi o gwint wewnętrzny (otwór pod gwintownik) i czy podano skok. Jeśli skoku nie ma, w praktyce korzysta się z przyjętej w zadaniach konwencji lub tabel szkolnych.