W połączeniach elementów wiązarów drewnianych (zwłaszcza prefabrykowanych wiązarów kratowych) bardzo często spotyka się płytki kolczaste. Są to stalowe płytki z wytłoczonymi kolcami (zębami), które są wciskane w drewno, dzięki czemu przenoszą siły w węzłach kratownicy bez stosowania klasycznych śrub czy gwoździ w takiej liczbie jak w innych złączach. Jeżeli na ilustracji widać płytkę o kształcie prostokątnym/zbliżonym do prostokąta, "wgryzioną" w drewno, to typową identyfikacją jest właśnie płytka kolczasta.
Odpowiedź "łącznik kątowy" jest niepoprawna, ponieważ łącznik kątowy ma postać kątownika (elementu w kształcie litery L) i pracuje jako łącznik narożny; stosuje się go np. do połączeń belek z podporą lub węzłów, gdzie potrzebne jest podparcie w dwóch płaszczyznach. W wiązarach z płytkami kolczastymi zwykle nie widać charakterystycznego kąta 90° typowego dla kątowników.
Odpowiedź "łącznik płaski" jest niepoprawna, bo łączniki płaskie to zazwyczaj płaskie blachy/taśmy mocowane gwoździami, wkrętami lub śrubami; nie mają wytłoczonych kolców wciskanych w drewno na całej powierzchni złącza. Ich rozpoznanie opiera się na otworach pod łączniki i sposobie zamocowania.
Odpowiedź "płytkę perforowaną" także jest niepoprawna: płytka perforowana ma regularne otwory (perforację) przeznaczone do mocowania łącznikami (gwoździe/wkręty/śruby), natomiast płytka kolczasta rozpoznawalna jest po kolcach/zębach, które wchodzą w drewno przez wciśnięcie.
Wskazówka egzaminacyjna: przy rozróżnianiu tych elementów szukaj na ilustracji cechy decydującej: kolce wciskane (płytka kolczasta) kontra otwory pod gwoździe/wkręty (płytka perforowana, łącznik płaski) lub kształt L (łącznik kątowy).
