W połączeniu drewnianego słupa z płytą betonową celem jest pewne zakotwienie elementu pionowego w podłożu oraz umożliwienie przeniesienia sił (np. od ciężaru, parcia wiatru czy pracy konstrukcji) z drewna na beton. Do tego stosuje się łączniki kotwiące – w praktyce są to stalowe okucia projektowane właśnie do styku drewno–beton.
Odpowiedź "stalowy kątownik kotwowy" jest właściwa, ponieważ taki łącznik jest przeznaczony do mocowania słupów do podłoża mineralnego (betonu) i zapewnia sztywny, konstrukcyjny punkt podparcia oraz możliwość wykonania zamocowania mechanicznego/chemicznego do płyty. Forma kątownika ułatwia także poprawne ustawienie słupa i przyjęcie obciążeń mimośrodowych.
Pozostałe odpowiedzi odnoszą się do innych zastosowań:
- "płaska taśma montażowa" bywa używana do wzmocnień i podwieszeń pomocniczych (np. spinanie, podwieszenie lekkich elementów), ale nie jest typowym, podstawowym łącznikiem do konstrukcyjnego oparcia i zakotwienia słupa w betonie.
- "stalowa płytka kolczasta" służy do łączenia elementów drewnianych między sobą – kolce zagłębiają się w drewno. Nie rozwiązuje ona problemu zakotwienia w betonie i nie jest przeznaczona do styku drewno–beton.
- "stalowy łącznik pierścieniowy" jest łącznikiem do połączeń drewno–drewno (lub w pewnych układach z elementami stalowymi), pracującym w gnieździe w drewnie i przenoszącym siły w płaszczyźnie złącza. Sam w sobie nie jest typowym okuciem do mocowania słupa do płyty betonowej.
Wskazówka egzaminacyjna: gdy w treści pojawia się styk drewno–beton, szukaj odpowiedzi z nazwami typu "kotwa", "kątownik kotwowy", "podstawa słupa" – czyli elementów przewidzianych do zakotwienia w podłożu mineralnym.
