W sprężynach (śrubowych, piórowych, talerzowych) kluczowe są własności sprężyste i trwałość zmęczeniowa. Materiał musi dobrze pracować w zakresie odkształceń sprężystych, zachowywać wysoką granicę sprężystości oraz wykazywać odporność na pękanie przy cyklicznych obciążeniach.
Odpowiedź "S355" jest poprawna, ponieważ oznaczenie z literą S odnosi się typowo do stali konstrukcyjnych stosowanych na elementy nośne (blachy, kształtowniki, konstrukcje spawane). Są to stale dobierane pod kątem nośności konstrukcji i technologiczności (np. spawalności), a nie pod kątem pracy sprężystej w warunkach wielocyklowych, jak w sprężynach.
Pozostałe odpowiedzi odpowiadają gatunkom kojarzonym z zastosowaniami sprężynowymi, gdzie spotyka się:
- stale wyskowęglowe – typowe dla sprężyn o prostszych wymaganiach,
- stale stopowe (np. z dodatkiem chromu i wanadu) – często wybierane dla lepszej hartowności i wyższej trwałości zmęczeniowej.
Dlatego wybór stali konstrukcyjnej (S355) jako materiału "na sprężyny" byłby w praktyce błędem doboru materiału: sprężyna mogłaby szybciej ulec trwałemu odkształceniu (osiadaniu) albo uszkodzeniu zmęczeniowemu. Na egzaminie warto zapamiętać zasadę: sprężyny = stale sprężynowe (węglowe/stopowe) dobrane pod zmęczenie i sprężystość, a "S…" = stal konstrukcyjna, zwykle nieprzeznaczona na typowe sprężyny.