W połączeniach stożkowych typu Morse’a narzędzie (np. wiertło) jest osadzane w gnieździe wrzeciona dzięki dopasowaniu dwóch stożków. Gdy stożek chwytu narzędzia jest mniejszy niż stożek gniazda wrzeciona, stosuje się tuleję redukcyjną, która "przekształca" większe gniazdo na mniejsze.
W tym zadaniu występują dwa parametry, które trzeba dopasować:
- Wrzeciono wiertarki ma gniazdo stożkowe Morse’a nr 5 (MK5) – to oznacza, że z zewnątrz tuleja musi mieć stożek pasujący do MK5, bo to on wchodzi do wrzeciona.
- Wiertło ma chwyt stożkowy Morse’a nr 3 (MK3) – to oznacza, że wewnątrz tulei musi być stożek MK3, aby wiertło dało się włożyć i samo-centrowało w tulei.
W oznaczeniach tulei redukcyjnych stosuje się czterocyfrowy kod, gdzie jedna para cyfr opisuje większy stożek (zewnętrzny), a druga mniejszy (wewnętrzny). Dlatego typ 0503 odpowiada sytuacji: MK5 na zewnątrz (do wrzeciona MK5) oraz MK3 wewnątrz (dla wiertła MK3). Taka tuleja jest jedynym poprawnym łącznikiem tych dwóch stożków.
Pozostałe propozycje są błędne, bo nie spełniają warunku jednoczesnego dopasowania do wrzeciona i do narzędzia:
- Typ "0403" odnosi się do konfiguracji z MK4/MK3, więc nie pasuje do wrzeciona MK5.
- Typ "0301" dotyczy innych stożków (MK3/MK1), więc nie rozwiązuje problemu wrzeciona MK5.
- Typ "0504" oznacza redukcję do MK4, a nie do MK3, więc wiertło MK3 nie będzie właściwie osadzone.
Wskazówka egzaminacyjna: zawsze zacznij od wrzeciona (gniazda) – ono determinuje stożek zewnętrzny tulei. Dopiero potem dobierz stożek wewnętrzny pod chwyt narzędzia.
