Rośliny kwasolubne (np. rododendrony) są przystosowane do pobierania składników pokarmowych w podłożu o kwaśnym odczynie. Gdy pH jest zbyt wysokie (podłoże zbyt zasadowe), część pierwiastków staje się dla roślin gorzej dostępna, co może skutkować osłabieniem wzrostu i objawami niedoborów (np. chlorozy).
Dlatego w praktyce do tej grupy roślin dobiera się nawóz, którego działanie nie podnosi odczynu i jest ukierunkowane na utrzymanie warunków sprzyjających roślinom kwasolubnym. Odpowiedź "Nawóz z niskim pH" jest zgodna z tą zasadą, bo wskazuje na wybór nawozu korespondującego z wymaganiem kwaśnego środowiska w strefie korzeni.
Dlaczego pozostałe propozycje są błędne w kontekście pytania?
- "Nawóz z wysoką zawartością azotu" – wysoki azot może być przydatny w określonych fazach wzrostu, ale nie jest kryterium doboru specyficznego dla roślin kwasolubnych. Dodatkowo "wysoka zawartość" bez formy azotu i bez odniesienia do odczynu nie przesądza o przydatności dla rododendronów.
- "Nawóz z wysoką zawartością fosforu" – fosfor wspiera m.in. rozwój korzeni i kwitnienie, lecz jego wysoka zawartość sama w sobie nie oznacza, że nawóz jest właściwy dla roślin wymagających kwaśnego podłoża.
- "Nawóz z wysoką zawartością potasu" – potas wpływa m.in. na gospodarkę wodną i odporność, ale analogicznie nie jest to cecha definiująca nawóz odpowiedni specjalnie dla roślin kwasolubnych.
W nauce do egzaminu warto zapamiętać rozróżnienie: NPK mówi o dawkach składników, natomiast pH mówi o odczynie. W pytaniu kluczowe jest wymaganie gatunkowe: "kwasolubne", więc właściwe kryterium doboru dotyczy odczynu.
